Waarom ik geen woord heb gesproken met kerst (deel 1)

Daar zit ik dan, in de bus voor slechts 55 euro, veel te veel spullen bij me, op weg naar een stilte meditatie retraite in Engeland. Ik krijg er een kick van om zo goedkoop mogelijk te reizen en aangezien ik geen waarde hecht aan luxe of maximaal reiscomfort volstaat de 2 uur vertraagde bus met een rit van circa 9 uur inclusief oversteek met de ferry bij Calais om mij naar mijn bestemming te brengen.

Ik laat mijn gezin achter

Mijn man en kinderen laat ik 10 dagen lang (waaronder twee kerstdagen) achter om een nieuw avontuur aan te gaan. Voor mij dit jaar geen familiebezoekjes opgedoft in een nieuwe jurk met een bijpassende smokey eye, te veel eten en selfies maken met de kerstboom op de achtergrond. Nee, voor mij ligt er iets anders in het verschiet; leven als een monnik, inkeer en inzicht en de confrontatie met mezelf.

Een paar jaar geleden zou ik je vierkant uitgelachen hebben als je mij vertelde dat ik deel zou nemen aan een retraite van 10 dagen waarbij je niet mag praten en de hele dag mediteert. Ik associeerde mediteren met de veganistische langharige man die sokken in sandalen draagt, een pond bospeen koopt bij Ekoplaza en achter wie ik in de rij sta als mijn Weleda gezichtscrème op is.

Gelukkig ontwikkelen we onszelf, staan we open voor nieuwe dingen, maken oude achterhaalde opvattingen plaats voor nieuwe gedachten en leren we door te beleven en ervaren. Ik dus ook. 

Een beetje sekte?

Via een vriendin van mij kwam ik te weten over dit soort meditatieoorden waar je 10 dagen lang met wildvreemden je maaltijden eet, een kamer deelt, mediteert; kortom samenleeft in een community zonder ook maar 1 woord te wisselen… Zij zweert erbij en is al een aantal keer op retraite geweest. Ze is tot nieuwe inzichten gekomen nadat ze ‘eruit’ kwam en heeft grote en belangrijke maar vooral hele goede beslissingen genomen. Toen ze haar verhaal vertelde nam ik het allemaal met een paar korreltjes Keltisch zeezout en vond ik het een beetje naar sekte neigen maar verder ging het langs me heen. Ik vroeg me toen wel af waarom iemand dit zichzelf in vredesnaam zou aandoen? Ik kon wel iets leukers bedenken waarmee ik 10 dagen zoet zou zijn.

Maar goed, nu ben ik dus onderweg naar een cursus waar ik middels een meditatietechniek genaamd Vipassana een kalmere geest zou moeten krijgen. Daar moet je overigens wel het een en ander voor doen want je krijgt die kalmere geest niet cadeau. Allereerst dien je je tijdens je verblijf aan de gedragscodes te houden; niet praten, niet lezen, niet sporten, geen muziek luisteren en het volgen van het rooster. Als je echt moeite hebt met het dicht houden van je snuit is er nog altijd de mogelijkheid je op te geven voor corvee in de eetruimte zodat je een beetje aanspraak hebt bij de keukenploeg. Oh wacht even, ik vergeet een paar belangrijke gedragscodes; niet doden (ook geen spin of vliegje), niet stelen, niet liegen, geen seksueel wangedrag en geen alcohol of verdovende middelen. Die horen er ook nog bij.

Telefoon inleveren

Volgens het rooster sta je om 04.00 uur op om vervolgens zo’n 8 uur te mediteren, afgewisseld met (eet)pauzes, twee keer een voordracht van een Boeddhistisch verhaal en twee keer een kort evaluatiemoment waarbij de leraar vraagt hoe het met je gaat. En ja, tijdens dat korte evaluatiemoment mag je dus wél praten. Om 21.00 uur is het tijd om te rusten en gaat iedereen naar bed. Yep. Zo zien de dagen eruit wanneer je een stilte meditatie retraite doet. Hierdoor leer je om bewuster, evenwichtiger en rustiger te worden, zodat je beter met spanningen, uitdagingen en tegenslagen om kunt gaan. Dit gebeurt trouwens allemaal zonder telefoon want die lever je in zodra je aankomt. Zo kun je er zeker van zijn dat er niets is waardoor je wordt afgeleid en kun je je volledig op jezelf richten.

Beter met spanningen, uitdagingen en tegenslagen omgaan, dat lijkt me wel wat. Ik vind het soms moeilijk om bij mezelf te blijven. Je zou het niet zeggen van een fitness juf die bevelen schreeuwt en veel te vaak de volumeknop van de audio naar rechts draait, maar ik hou van rust en stilte. Bij mij thuis kan ik mezelf soms niet eens horen denken met drie kinderen, het huishouden, mijn eigen business en een ambitieuze man die zelfstandig ondernemer is. Ik voel me vaak gespannen. Daarnaast heb ik al een tijdje een aantal dingen in gedachten die ik op een rijtje moet zetten. In rust. En stilte. Zonder invloed of onderbrekingen van anderen. Geen opdrachten, geen klanten, geen kinderen, geen vent, geen familie, geen vriendinnen, geen social media, geen telefoon, geen deurbel, geen post. ALLEEN IK.

Zenuwachtig gevoel

Ik kijk naar de rode cijfers van de digitale klok die vooraan in de bus hangt. De tijd verspringt van 08.27 uur naar 08.28 uur. De bus rijdt inmiddels door de straten van London en er valt miezerregen uit de donkere lucht. De chauffeur roept om dat het niet lang meer duurt voordat we aankomen bij station Victoria Coach. Van daaruit moet ik een andere bus nemen en nog 3 uur reizen. Ik hoef pas om 17.00 uur bij het International Meditation Centre te zijn dus ik heb nog tijd zat om ergens rustig te ontbijten en wat werk af te maken en mailtjes te versturen op mijn laptop. Ineens bekruipt mij een zenuwachtig gevoel. Wat nou als ik het daar helemaal niks vind? Wat nou als ik naar huis wil? Wat nou als het inderdaad een sekte blijkt te zijn? Nou, dan ben ik voor Jan met de korte achternaam en Piet Snot afgereisd naar het land van de Earl Grey thee, witte bonen in tomatensaus als brekkie en rode dubbeldekker bussen. Ik besluit niets te doen waar ik me niet oké bij voel en als blijkt dat ik het niks vind, maak ik rechtsomkeert naar Capelle aan den IJssel.

Met spiritualiteit ben ik nooit bezig geweest en met meditatie al helemaal niet. Hetgeen wat het meest in de buurt komt is dat ik weleens een ochtendwandeling maak waarbij ik op de achtergrond luister naar wat meditatief gezwets via Spotify. Van huis uit ben ik christelijk opgevoed en heb ik meegekregen dat je niet aan meditatie moet doen omdat het gevaarlijk kan zijn want het is occult. Door mediteren verandert je bewustzijn waardoor je open kan komen te staan voor andere machten. Donkere machten. Demonische machten. Dit is geen horrorverhaal of een thriller maar ik schets voor jou als lezer een beeld waar ik vandaan kom en met welke opvattingen ik deel neem aan de 10 dagen stilte retraite. Niet iedereen vind het leuk dat ik daar naar toe ga en zeker niet iedereen begrijpt het. Hierdoor raak ik van streek en twijfel ik aan mezelf en deze absurde onderneming. Een dag voor vertrek sta ik zelfs op het punt om alles af te blazen. Gelukkig weerhoudt manlief mij daarvan and so it begins… 

In deel 2 van deze blog kun je lezen hoe ik de retraite heb ervaren, wat ik ervan heb geleerd en of het daadwerkelijk voor meer innerlijke rust en inzicht heeft gezorgd. Wordt vervolgd!

Busy Season Lifestyle is speciaal bedoeld voor vrouwelijke accountants die hulp nodig hebben bij het vergroten van hun stressbestendigheid. Het programma begeleidt jou naar een gezonde lifestyle switch en maximaal presteren op zakelijk, persoonlijk en lichamelijk vlak. Zelfs tijdens Busy Season!