Toos Energieloos

IMG_5919

Fit voor het podium: 16 weken uit. Op 6 november doe ik mee aan de Ironman & Ironmaiden bodybuildwedstrijd. Volg mijn wilde avonturen in voorbereiding op de wedstrijd en lees mijn wekelijkse blog ‘Fit Voor Het Podium’.

Terwijl ik dit schrijf val ik bijna van vermoeidheid uit elkaar. Okee, ik overdrijf een beetje want in werkelijkheid heb ik helaas nog ruim voldoende vet om het hele zootje bij elkaar te houden, maar wat ik zeggen wil is dat ik moe ben.

Bed is Life

Ik ben zo moe dat ik wel een week in mijn bed kan blijven. Natuurlijk moet ik wel omringd zijn met eten, boekjes, laptop, telefoon, opladers, kopjes thee en af en toe mijn kinderen en De Man. Eigenlijk kan ik ook zonder dat ik moe ben een week in mijn bed blijven want Bed Is Life. Ik kan rustig met 27 graden liggen meuren in bed terwijl het ganse Rotterdam zweetplekken in hun shirt krijgt ergens op een terrasje onder het genot van een ijskoude Corona en wat hippe versnaperingen. I couldn’t care less. Geef me een plekje waar ik horizontaal kan gaan en de vrijheid heb om ochtend-, middag- en avonddutjes af te wisselen met social media en voedsel en ik ben een gelukkige vrouw.

Ik word er zo moe van

Het is natuurlijk de bedoeling dat ik elke week schrijf over mijn prep naar de wedstrijd toe. Maar daar heb ik dus helemaal geen zin in. Ik ben moe van dat gelul over shape, eten en trainen (sorry voor mijn taalgebruik maar ik word er zo moe van om elke keer maar op mijn woorden te moeten letten). Ik ben moe van broccoli. Ik ben ook moe van hopen op een wonder waarbij ik in 1 week tijd eruit zie als de chocoladeversie van Wonder Woman waarbij je je vingers aflikt. Inclusief borstomvang graag! Die outfit wil ik er ook bij. Oh en niet te vergeten dat lichtgevende zweepje. En als we dan toch bezig zijn: doe mij ook zo’n weelderige haardos. Kijk, hier word ik nou ook moe van. Dat ik constant naar andere vrouwen kijk en mezelf daarmee vergelijk. Ik ben wie ik ben en niemand anders. Vermoeiend ben ik dus, moge dat duidelijk zijn.

Doornroosje please?

De staat waarin ik momenteel verkeer is onderdeel van het proces wat ik momenteel doorsta en hoort dus wel degelijk bij mijn avonturen in de wedstrijdvoorbereiding. Alleen –gaap- is dit avontuur iets minder wild en iets vermoeiender. De reden van mijn vermoeidheid ligt voor het grootste gedeelte aan mijn eetschema. De lage koolhydraatdagen (vijf per week!) in combinatie met zes keer per week zwaar trainen, kinderen en soms te weinig nachtrust hakt er goed in. Laat het bij ons thuis ook nog eens de periode zijn waarin er intensieve klussen uitgevoerd moeten worden. Denk bijvoorbeeld aan: schuur uitruimen, spullen sjouwen naar buiten, garderobe kamer uitruimen en inrichten als slaapkamer, zolder opruimen en administratie archiveren. Je begrijpt natuurlijk wel dat ik het liefste in de gedaante van Doornroosje was gekropen totdat het bedtijd was. Helaas gaat alles gewoon door, prep of geen prep.

Inspannende anticlimax

Het enige lichtpuntje wat mij staande hield was het uitkijken naar mijn cheatmaaltijd. Jammer genoeg eindigde ook dit in een inspannende anticlimax waar ik al moe van word als ik eraan terugdenk. Allereerst voelde ik al na het nuttigen van mijn eerste portie suikers en E-nummers de energie uit mijn lichaam wegtrekken. Elke beweging kostte mij ontzettend veel moeite, behalve toen ik een stuk door de stad moest lopen om bij Donuts + Bagels twee lang begeerde donuts te kopen.  Daarnaast heb ik niet eens goed kunnen genieten van mijn eten omdat ik te veel rotzooi in een korte periode achter elkaar heb gegeten. Als je slechts één cheatmaaltijd per week hebt, wordt je inhalig! Hierdoor lag ik uiteindelijk met dikke tranen op de bank te creperen van de buikpijn terwijl De Man zich over mij ontfermde. Dit terwijl mijn half opgegeten double cheeseburger op een kaas-uienbolletje met sla, gebakken ui, cheddarcheese , plakjes avocado, sweet honey barbecuesaus en mayonaise afgestyled met naturel aardappelchips als topping zo goed zou smaken…

Eerste klas Comfort Zone bij het raam

IMG_5326

Fit voor het podium: 16 weken uit. Op 6 november doe ik mee aan de Ironman & Ironmaiden bodybuildwedstrijd. Volg mijn wilde avonturen in voorbereiding op de wedstrijd en lees mijn wekelijkse blog ‘Fit Voor Het Podium’.

Ik neem alles terug! Per direct. Zo stoer als ik deed in mijn vorige blog over dat het prepleven mij toelachte omdat ik 1 kilo kwijt ben, zo zwaar heb ik het vandaag. Ik ben deze week begonnen met een nieuw voedingsschema wat bestaat uit carbcycling. Mijn week is opgedeeld in lage en hoge koolhydraatdagen. Je raadt het al; op een lage koolhydraatdag eet ik weinig koolhydraten en op een hoge koolhydraatdag eet ik er iets meer. Iéts meer, dus maak je maar geen illusies dat ik schalen met rijst en bonen mag werkwerken op een hoge koolhydraatdag. Het totaal aantal calorieën is naar beneden gekelderd als de Dow Jones tijdens de grote economische depressie van 1929. Per week zijn er maar liefst 2930 kcal geschrapt.

Things are getting pretty serious

Nadat ik afgelopen weekend mijn coach progressiefoto’s had gestuurd en mezelf had vermaakt met veel te veel calorieën met De Man in de Markthal, sloeg het nieuws in als een bom. De progressie ging te langzaam. Het moest allemaal sneller en dat betekende dat ik er harder aan zou moeten trekken. Waaraan ik moest trekken? Dat heb ik mijn coach niet gevraagd, maar hij zou wel even een nieuw voedingsschema maken waarmee ik mijn overtollig vet snel kwijt zou raken. Wist ik veel dat hij er gelijk vier keer per week 30 minuten cardio op nuchtere maag in zou gooien. En wist ik veel dat we gelijk H.A.M. gingen. En wist ik veel dat ik weer aan carbcycling moest gaan doen (wat ik in het verleden overigens ook heb gedaan en het werkte als een tierelier). En wist ik verdorie veel dat ik me zo slap zou voelen. Hoofdpijn, lusteloos en misselijk. Trek in een boterham met kaas die ik De Man zag klaar maken. Trek in nog veel meer amandelen dan de 20 gram die ik volgens mijn lijstje mocht eten als avondeten naast mijn 100 gram broccoli en 100 gram kipfilet. Well, I guess you can say things are getting pretty serious.

Eerste klas Comfort Zone bij het raam

Nu wist ik zelf ook wel dat mijn progressie veel te langzaam ging. Tuurlijk, mijn lichaam is iets strakker en geworden en ik zie iets meer lijnen maar snel ging het niet. Het hoeft natuurlijk niet in een sneltreinvaart maar feit is dat ik over slechts 16 weken shredded op het podium wil staan zonder hüttenkäse benen. Maar ik deed gewoon wat ik moest doen en vertrouwde erop dat het allemaal wel goed zou komen. Ik had mezelf eerlijkgezegd al een eerste klas plekje bij het raam toegekend in de Comfort Zone. Het ging me allemaal opvallend makkelijk af, iets wat ik me toch echt niet kan herinneren van mijn vorige preps. Toen hing ik om de haverklap aan de telefoon met mijn homegirls omdat de labiele huilebalk in mij weer tevoorschijn was gekomen. Maar goed, het speelkwartier is voorbij en het is tijd om de strijd met mezelf aan te gaan. Als dit de weg is naar Shred City; LET’S GOOOOO!

But did I die?

De eerste dag was een lage koolhydraatdag en die begon vrij goed. Het zonnetje scheen en ik had er zin in! Na een half uurtje cardio op nuchtere maag in mijn ondergoed in een bloedhete slaapkamer strompelde ik naar beneden voor mijn ontbijt. Ik sloeg mijn smoothie achterover en enthousiast over mijn nieuwe eetschema maakte ik mijn havermout met sojamelk klaar. De havermout met sojamelk verklaart waarom ik pas tegen een uur of 1 in elkaar stortte in plaats van kort na mijn ‘ontbijt’. Ik had namelijk verkeerd gelezen want ik mocht helemaal geen sojamelk, laat staan havermout. Dat was het ontbijt van een hoge koolhydraatdag! Het correcte ontbijt bestond uit alleen een smoothie. De rest van de dag moest ik doorbrengen zonder rijst, pasta, zoete aardappels of iets dergelijks. Nou, dat heb ik geweten. Als een stonede tiener liep ik ‘s avonds na mijn groepsles terug van het metrostation naar huis in de warmte me afvragend na hoeveel meter ik zou bezwijken. Ik voelde me zo slap als een vaatdoekje. But did I die? No! Toen ik ‘s avonds in mijn bedje lag voelde ik me voldaan en voornamelijk DE SHIT omdat ik had volgehouden. Nu nog de overige 15 weken en 6 dagen…

Wat vrouwen zeggen over De Hartslag…

Shay, DJ en tv-presentatrice

HK Lifestyle staat garant voor expertise. Mijn lifestyle heb ik door de juiste push binnen no time kunnen verbeteren. Bij De Hartslag word ik elke training weer uit mijn comfortzone gehaald en in mijn kracht gezet.

 

 

Felicia, zelfstandig ondernemer

Dankzij het HK Lifestyle programma heb ik meer energie gekregen wat ik overdag op de werkvloer goed kan gebruiken! Wat een verschil met voorheen, ik geef deze lifestyle nooit meer op.zakenvrouw

 

 

Sylvie, alleenstaande moeder van 2 met een toppositie

Ik heb in een half jaar tijd meer bereikt dan ik ooit voor mogelijk had gehouden door het HK Lifestyle programma. Ik ben ruim 10 kilo afgevallen, zit lekker in mijn vel en heb een heldere geest waardoor ik kon stoppen met roken.

HK Lifestyle

biceps pose DSC_0875

Je fysiek en mentaal fit voelen is afhankelijk van je levensstijl. Wil je dit veranderen dan zul je naar meerdere aspecten moeten kijken. Je kunt trainen zoveel als je wilt, maar als je niet de juiste voedingsstoffen binnen krijgt zul je je doelen niet halen. En om sportprestaties neer te zetten zul je ook je grenzen moeten verleggen. Hiervoor is mentale kracht nodig.

Om op fysiek en mentaal vlak weer in je kracht te komen is een integrale aanpak dus noodzakelijk. Juist deze integrale aanpak maakt een switch naar een gezonde levensstijl voor veel ondernemende vrouwen lastig. De Hartslag kan jou hierin volledig begeleiden. Dit doen we vanuit een positieve insteek en op actieve wijze. Tijdens het programma krijg je bijvoorbeeld wekelijks een bodycheck en coachingsgesprek.

De ‘Eet Je Fit’ Race

DSC_1030

De zomer komt eraan. Dat is genoeg reden voor de meeste doorgaans-niet-zo-fitte chickies om in paniek te raken omdat je dan minder kleren aan moet. Minder kleren betekent meer zichtbare lichaamsdelen. En daar kun je je soms best onzeker over voelen. Vroeger liep ik hartje zomer het liefst in een lange broek, tenzij het echt niet anders kon. Ik schaamde me voor mijn botoes en asser bezaaid met cellulitis, striae en vet. Best warm als je tijdens een gezellig dagje Nederlands hittegolven in je spijkerbroek en lange mouwen rondloopt…

Boutgehalte

Tegenwoordig is mijn boutgehalte fors gestegen en trek ik rustig een kort rokje aan. Als het je niet aanstaat wat je ziet, kijk je maar lekker de andere kant op want ik heb bout. Stoer hè? Er zijn veel dames wiens boutgehalte nog niet op mijn level is. Die dames gaan spontaan aan een crashdieet, hongeren zichzelf uit of gaan sporten als een malle met plastic folie om hun middel. Alles om straks appetijtelijk voor de dag te komen op de Costa Del Weet Ik Het. Maar is het echt effectief om dit soort laatste redmiddelen in te zetten? Is het gezond om dat te doen? En is het resultaat blijvend?

Schone pamper

Met een crashdieet neem je extreem weinig calorieën in en voorzie je het lichaam niet van de voedingsstoffen die het nodig heeft. Je zult best wat kilo’s kwijtraken, maar dit gewichtsverlies bestaat voornamelijk uit spiermassa, vocht en slechts een klein beetje vet. Plastic folie om je buik tijdens het sporten gaat er ook niet voor zorgen dat je meer vet verliest. Het zorgt er wel voor dat je ontzettend veel gaat zweten. En dat je klinkt als een peuter die net een schone pamper heeft gehad de kamer rond rent zonder broek. Het zweten wordt vaak geassocieerd met vetverbranding maar het gewicht dat je verliest na de training is puur vocht!

Stoer bloggen

Dat ik zo stoer blog over mijn boutgehalte heeft er voor een gedeelte mee te maken dat ik aan krachttraining doe. Een getraind been ziet er toch echt tien keer beter uit dan een slap been, ook al heeft dat been littekens en oneffenheden. Daarnaast eet ik veel gezonder dan vroeger en voeding bepaalt nu eenmaal voor 80% in welke shape het lichaam verkeert. Training is hartstikke belangrijk, maar je kunt nooit een slecht eetpatroon compenseren met training. Als je er strakker en slanker uit wil zien, zul je dus je voeding moeten aanpassen.

Geen black magic

Geen black magic, rocket science of wonderpil. Diep van binnen weet je eigenlijk allang dat de oplossing om een killerbody te krijgen ligt bij een gezond, verantwoord en gebalanceerd voedingsplan. Dat je misschien niet weet hoe je dat moet doen is niet erg, daar kan ik je bij helpen. Misschien weet je allang hoe je gezond moet eten, maar heb je toch hulp nodig bij het maken van de juiste keuzes omdat het je niet lukt. Dan raad ik je aan om mee te doen met de ‘Eet Je Fit’ Race!

Gratis informatieavond

Nieuwsgierig geworden? Kom langs op dinsdag 9 mei om 19.00 uur bij Tribes Wilhelminatoren in Rotterdam voor de gratis informatieavond over gezonde voeding en lifestyle. Dan zal ik je alles vertellen over wat de ‘Eet Je Fit’ Race inhoudt.

De ‘Eet Je Fit’ Race

DSC_1072

De ‘Eet Je Fit’ Race

Wil je slank en fit de zomer in? Juist door meer te eten kun je afvallen en meer energie krijgen. Het plan werkt met complete menu’s, boodschappenlijsten en een handige app. Persoonlijke begeleiding door Ladies Only Trainer Samantha

 

Waaruit bestaat de ‘Eet Je Fit’ Race?

 

  • 12 weken plan met lifestyle advies
  • Beweegadvies
  • 16,50 per week
  • Handige app, menu- en boodschappenlijsten
  • Persoonlijke begeleiding
  • Het hele gezin kan meedoen
  • Veel eten en toch afvallen
  • Verlies 5 tot 10 kiloin 12 weken
  • Blijvend resultaat