You husband, me wife!

blogfoto you husband me wife 2

Dagelijks doe ik eraan mee. Welwillend en met een oprechte glimlach op mijn gezicht. Yep, ik neem de geijkte rol aan die de vrouw toegespeeld heeft gekregen sinds de dag dat Eva haar venusheuvel schaamteloos toonde aan Adam in de tuin van Eden. Mannen en vrouwen verschillen van elkaar, het komt naar voren in allerlei aspecten. Fysieke kenmerken, denkwijzen, levensbehoeftes, emoties en ook taakverdeling.

Weg met emancipatie!

Yeah, I said it: taakverdeling! Taken voor de man en taken voor de vrouw. Weg met de emancipatie en heerlijk in je female rol in de comfortzone! Je hoeft je niet druk te maken over dingen waar je geen verstand van hebt of geen verstand van WIL hebben. Sommige vrouwen hebben moeite met de traditionele rollenverdeling van man en vrouw. Ik niet. Nou ja, meestal niet…

Wie is je vader, wie is je moeder?

De traditionele rollenverdeling is iets wat ik al sinds klein heb mogen aanschouwen. Zo hoefde mijn broertje vroeger nooit af te wassen en ik wel. Met als gevolg dat ik nu nog steeds afwas en mijn broertje nog steeds niet. Mijn vader en moeder zijn al 40 jaar gelukkig getrouwd en doen alles samen. Maar wel met een bepaalde taakverdeling. Mijn moeder is een mega powervrouw die geschoold is en altijd heeft gewerkt en dus haar eigen geld verdiende. Je hoeft haar echter niets te vragen over de looptijd van hun hypotheek of wanneer het oliepeil van de auto voor het laatst is gecheckt. Want ze weet het niet en het boeit haar ook niet. Zo hoef je mijn vader daarentegen niet te vragen om de badkamer schoon te maken. Hij zal het met alle liefde doen, maar hij slaat geheid de richels tussen de tegels over en dan doet mijn moeder het alsnog zelf.

Let a woman be a woman and a man be a man

Net als mijn moeder heb ik er geen problemen mee om me te laten ‘leiden’ door mijn man. Ik volg gedwee het pad dat De Man voor mij en ons gezin vrijmaakt zodat we zorgeloos en van het leven genietend stevig kunnen doorstappen naar de volgende bestemming. “Let a woman be a woman and a man be a man”, dat is wat ik altijd zeg. Ook al kan ik aardig wat kilo’s liften, ik stel het op prijs als hij een zware tas van me overneemt. De rekening schuif ik zonder enige gêne triomfantelijk naar de andere zijde van de tafel terwijl ik hem een knipoog geef en ik bel hem rustig op tijdens een zakelijke bespreking omdat er een dode muis weggehaald moet worden. Ik huppel graag hooggehakt ergens naar binnen zonder dat ik ook maar in de buurt van de deurknop kom omdat hij de deur voor me openhoudt. Of hij dat doet omdat hij naar mijn kont wil kijken weet ik niet, maar ik zou het niet anders willen.

Traditionele rollenverdeling

Het moet natuurlijk niet zo zijn dat je afhankelijk bent van een ander en wanneer het er op aankomt geen zelfstandig leven zou kunnen leiden. Het feit dat ik ‘vrouwendingen’ doe wil niet zeggen dat ik het met alles eens ben. Integendeel zelfs, we hebben minimaal 1x per week een klein meningsverschil tot knallende ruzie. Ik ben namelijk alles behalve een of ander apathisch wijf wat niet tot 10 kan tellen en op alles instemt met ‘ja en amen’. Zo zijn we natuurlijk niet getrouwd. Sterker nog; we zijn nog niet eens getrouwd, dat gebeurt in september. Mijn man en ik kunnen allebei prima voor onszelf zorgen maar vinden het juist leuk dat we zorgzaam zijn voor elkaar. Hij op zijn manier en ik op de mijne. Volgens de traditionele rollenverdeling dus.

Alfamannetje

Maar wat nu als je diep van binnen eigenlijk een alfamannetje bent? Eentje met een ontzettend grote pik en een nog veel groter ego? Eentje die de hele dag de hort op gaat om te providen voor the family? En als je thuiskomt op de bank neerploft, je pumps uitschopt en de bovenste knoop van je kokerrok losmaakt? Om vervolgens een groot bord met kipfilet, avocado, rijst en broccoli geserveerd te krijgen en een Coca Cola Zero. Dat eet je dan op voor de televisie en je laat tussendoor een boer omdat het koolzuur van de Coca Cola Zero eruit moet.

Heel soms voel ik me zo’n alfamannetje en benauwd het mij om klaar te staan bij de voordeur met een ovenwant en een ‘Hai schat, hoe was je dag? Maar het moment dat de versterker van de televisie het niet doet, ben ik het allerliefst gewoon weer het oude vertrouwde vrouwtje in huis en roep ik mijn man…

Fotografie: Raul Neijhorst

Mens Met Pik

IMG_0527

Ik ben boos! Ik ben zo boos, ik kan wel een glazen theepot stukgooien tegen de muur. Vooral als het de lievelingstheepot van De Man is.

Zojuist hebben De Man en ik een heftige woordenwisseling gehad. Met als resultaat dat ik zijn nek wel om kan draaien. Wanneer dat gebeurt, verandert hij op slag in een afstandelijk ‘Mens Met Pik’ in plaats van ‘De Man’. Inclusief al zijn horkgenoten. Ze zijn op zo’n moment niet eens een lidwoord waard. Excuses voor mijn taalgebruik, maar voor dit soort volk is grof geschut benodigd.

Want wat kan Mens Met Pik De Vrouw toch drijven. Drijven tot waanzin. Maar deze feminist laat zich niet gek maken. Want dat ben ik namelijk al. Nooit en te nimmer zal ik onder het juk der hufters gebukt gaan want de amazone in mij wordt bij het minste of geringste -in mijn ogen- ongepast gedrag direct geactiveerd. Compleet voorzien van pijl en boog en paard. Uiteraard is dat paard een merrie.

Alles wat ooit leuk en geweldig was aan De Man is net zo snel verdwenen als mijn platte buik na de decembermaand. Ter vervanging worden al zijn flaws in vol ornaat belicht en vervolgens vermenigvuldig ik die met vier. En stom dat ie dan is! Het is algemeen bekend dat De Vrouw en Mens Met Pik als dag en nacht van elkaar verschillen. De simpele zielen moeten klaarblijkelijk toch elke keer opnieuw bewijzen dat ze ondergeschikt zijn aan de sympathieke en vredelievende schepsels met mooie rondingen in plaats van een lelijke uitstulping tussen de benen. En waarom? Joost mag het weten. Ik bedoel: Mens Met Pik mag het weten.

Mannen komen van Mars en vrouwen komen van Venus, zo luidt het gezegde. In het Surinaams hebben we trouwens ook zo’n soort gezegde. Nou ja, het is niet helemáál hetzelfde maar het bevat wel het woord ‘mars’. En als je het tegen een Surinaams Mens Met Pik zou zeggen, worden de verschillen tussen beide geslachten nog eens extra benadrukt. Vooral op het gebied van communicatie.

Omdat we anders in elkaar zitten, begrijpen we elkaar niet en zal dat volgens mij ook nooit gebeuren. Zolang er maar met elkaar gecommuniceerd wordt. Via het stukgooien van theepotten, het onwillekeurig gebruik van gezegdes met ‘mars’ of door het schrijven van een blog over Mens Met Pik.

Stiekem gluur ik van achter mijn laptop naar Mens Met Pik en bedenk me dat hij er niets aan kan doen dat hij zo in elkaar zit. Misschien is het tijd om de strijdbijl te begraven. Want eerlijk is eerlijk; ik kan soms niet mét, maar zeer zeker niet zonder. Ook al plak ik hem van tijd tot tijd het liefst een dagdeel achter het behang, ik ben gek op hem. En aangezien ik van het sterke geslacht ben, zal ik de meest wijze zijn en het goed maken. Maar alleen omdat ik het vervelend vind als hij fout zit en we daarom ruzie krijgen. Okee dan, en omdat hij er sexy uitziet als hij boos is.