You husband, me wife!

blogfoto you husband me wife 2

Dagelijks doe ik eraan mee. Welwillend en met een oprechte glimlach op mijn gezicht. Yep, ik neem de geijkte rol aan die de vrouw toegespeeld heeft gekregen sinds de dag dat Eva haar venusheuvel schaamteloos toonde aan Adam in de tuin van Eden. Mannen en vrouwen verschillen van elkaar, het komt naar voren in allerlei aspecten. Fysieke kenmerken, denkwijzen, levensbehoeftes, emoties en ook taakverdeling.

Weg met emancipatie!

Yeah, I said it: taakverdeling! Taken voor de man en taken voor de vrouw. Weg met de emancipatie en heerlijk in je female rol in de comfortzone! Je hoeft je niet druk te maken over dingen waar je geen verstand van hebt of geen verstand van WIL hebben. Sommige vrouwen hebben moeite met de traditionele rollenverdeling van man en vrouw. Ik niet. Nou ja, meestal niet…

Wie is je vader, wie is je moeder?

De traditionele rollenverdeling is iets wat ik al sinds klein heb mogen aanschouwen. Zo hoefde mijn broertje vroeger nooit af te wassen en ik wel. Met als gevolg dat ik nu nog steeds afwas en mijn broertje nog steeds niet. Mijn vader en moeder zijn al 40 jaar gelukkig getrouwd en doen alles samen. Maar wel met een bepaalde taakverdeling. Mijn moeder is een mega powervrouw die geschoold is en altijd heeft gewerkt en dus haar eigen geld verdiende. Je hoeft haar echter niets te vragen over de looptijd van hun hypotheek of wanneer het oliepeil van de auto voor het laatst is gecheckt. Want ze weet het niet en het boeit haar ook niet. Zo hoef je mijn vader daarentegen niet te vragen om de badkamer schoon te maken. Hij zal het met alle liefde doen, maar hij slaat geheid de richels tussen de tegels over en dan doet mijn moeder het alsnog zelf.

Let a woman be a woman and a man be a man

Net als mijn moeder heb ik er geen problemen mee om me te laten ‘leiden’ door mijn man. Ik volg gedwee het pad dat De Man voor mij en ons gezin vrijmaakt zodat we zorgeloos en van het leven genietend stevig kunnen doorstappen naar de volgende bestemming. “Let a woman be a woman and a man be a man”, dat is wat ik altijd zeg. Ook al kan ik aardig wat kilo’s liften, ik stel het op prijs als hij een zware tas van me overneemt. De rekening schuif ik zonder enige gêne triomfantelijk naar de andere zijde van de tafel terwijl ik hem een knipoog geef en ik bel hem rustig op tijdens een zakelijke bespreking omdat er een dode muis weggehaald moet worden. Ik huppel graag hooggehakt ergens naar binnen zonder dat ik ook maar in de buurt van de deurknop kom omdat hij de deur voor me openhoudt. Of hij dat doet omdat hij naar mijn kont wil kijken weet ik niet, maar ik zou het niet anders willen.

Traditionele rollenverdeling

Het moet natuurlijk niet zo zijn dat je afhankelijk bent van een ander en wanneer het er op aankomt geen zelfstandig leven zou kunnen leiden. Het feit dat ik ‘vrouwendingen’ doe wil niet zeggen dat ik het met alles eens ben. Integendeel zelfs, we hebben minimaal 1x per week een klein meningsverschil tot knallende ruzie. Ik ben namelijk alles behalve een of ander apathisch wijf wat niet tot 10 kan tellen en op alles instemt met ‘ja en amen’. Zo zijn we natuurlijk niet getrouwd. Sterker nog; we zijn nog niet eens getrouwd, dat gebeurt in september. Mijn man en ik kunnen allebei prima voor onszelf zorgen maar vinden het juist leuk dat we zorgzaam zijn voor elkaar. Hij op zijn manier en ik op de mijne. Volgens de traditionele rollenverdeling dus.

Alfamannetje

Maar wat nu als je diep van binnen eigenlijk een alfamannetje bent? Eentje met een ontzettend grote pik en een nog veel groter ego? Eentje die de hele dag de hort op gaat om te providen voor the family? En als je thuiskomt op de bank neerploft, je pumps uitschopt en de bovenste knoop van je kokerrok losmaakt? Om vervolgens een groot bord met kipfilet, avocado, rijst en broccoli geserveerd te krijgen en een Coca Cola Zero. Dat eet je dan op voor de televisie en je laat tussendoor een boer omdat het koolzuur van de Coca Cola Zero eruit moet.

Heel soms voel ik me zo’n alfamannetje en benauwd het mij om klaar te staan bij de voordeur met een ovenwant en een ‘Hai schat, hoe was je dag? Maar het moment dat de versterker van de televisie het niet doet, ben ik het allerliefst gewoon weer het oude vertrouwde vrouwtje in huis en roep ik mijn man…

Fotografie: Raul Neijhorst

De wedergeboorte van een blogbabe

De wedergeboorte van een blogbabe

Het is een hele tijd geleden dat ik de digitale pen heb gepakt om een en ander te noteren. Hm… nee, dat klopt niet en laat ik het nieuwe jaar vooral niet beginnen met leugens. De digitale pen is altijd aanwezig geweest in mijn cyberklauwtjes, alleen zijn de stukken tekst die eruit voort zijn gekomen nooit afgemaakt en gepost. Dus vandaar dat jullie zo lang niets van mij gelezen hebben.

Want ik was zó ont-zet-tend druk. Ook al heb ik net als Beyoncé 24 uur in een dag. Die sneller voorbij lijken te gaan dan ooit. En juist dat snelle verloop van de dagelijkse uren heeft mij doen inzien dat de dingen die je echt leuk en belangrijk vindt tijd moeten krijgen. Dus naast het trainen in de sportschool, gezond eten en cheaten in het kwadraat tot de vierde macht, krijgt bloggen een ereplaats op mijn bucketlisttribune.

Uitgerust met een nieuwe digitale pen en notitieblok (lees: Evernote, Wunderlist en roodgelakte nagels) ga ik ervoor. Ik ben terug van bloggeweest! Je zult je waarschijnlijk afvragen waar ik al die tijd ben geweest en wat ik zoal heb uitgevoerd. Nou, ga er maar eens even goed voor zitten of zoek steun bij de dichtstbijzijnde muur, want: IK HEB EEN MAN IN MIJN LEVEN! Hang de vlag uit en bel Hart Van Nederland want deze oude vrijster heeft er één binnengehaald en ruim 100 kilo schoon aan de haak geslagen!

Sterker nog, ik heb De Man in mijn leven gevonden en ik ben zo gelukkig. De Man en ik wonen nu samen in een rijtjeshuis in een keurige wijk op stand iets buiten Rotterdam. En ik heb een upgrade gemaakt van single fitmom naar huisvrouw annex kantoorkenau met 3 kinderen die ook nog Ladies Only Trainer is. Nu ik dit noteer in mijn digitale notitieblok onder mijn roze tabblad vraag ik me eigenlijk af of het wel een upgrade is, maar goed.
Het is af en toe best pittig, want als iedereen thuis is, bestaat ons huishouden uit 5 personen. En die personen moeten allemaal eten, hebben allemaal vuile was en laten allemaal weleens wat spullen slingeren. Het merendeel ervan moet zelfs nog ingestopt worden (ook al zijn ze stoer en vertonen ze haantjesgedrag). Maar ik geniet met volle teugen van het bruisende gezinsleven. Tien jaar geleden had ik trouwens bij de vorige zin liever ‘nachtleven’ ingevuld i.p.v. ‘gezinsleven’.

Ja, mijn mond viel er ook van open hoor. Maar ik ben nog steeds dezelfde. Die chick met een onnoemlijke drang om flexend het podium op te gaan bij een fitnesswedstrijd in de Bodyfitness categorie. Die chick die haar mond vol propt met M&M’s met pinda’s, slagroom, wafel en Nutella en er dan al smakkend een a capella twerk in de keuken uit gooit. Die chick gaat vanaf nu dus vaker bloggen. Elke week zelfs. For the blogbabe has reborn!