Daar sta je dan in je roze badjas…

IMG_1676

Hallo Lekkere Wijven,

Wanneer was de laatste keer dat je iets van me hebt gelezen? Anno 1948 of zo? Ik weet het niet precies meer, maar het was in ieder geval veel te lang geleden. Waar ik ben geweest en wat ik heb gedaan? Goeie vragen wel hoor!

Even de wasmachine leeghalen

Nou, je kon me voornamelijk thuis vinden waar ik in de keuken stond of aan het stofzuigen was. Ik was bezig met de kinderen, met mijn vent of met het bestuderen van de binnenkant van mijn oogleden. Op zich allemaal niet zo interessant, maar voor mij wel de dagelijkse gang van zaken. Maar hoe zit het dan met die ambitieuze badass entrepreneur babe in mij die duizend en een doelen had in haar leven en met haar bedrijf? Eh… daar kom ik zo op terug oké? Ik moet nu even de wasmachine leeghalen en de inhoud overhevelen naar de droger om vervolgens de wasmachine te vullen met een onderbroeken-en-sokkenwasje.

Uitdagingen

Ik blijf de combinatie carrière, vent, kinderen, sexy fitmom een uitdaging vinden. Ik blijf mezelf als hoogste prioriteit stellen een uitdaging vinden. En ik blijf ‘nee’ zeggen een verdomd moeilijke uitdaging vinden. Zucht. Basically vind ik mijn hele leven gewoon een uitdaging. De Mensen Met Pik (lees mijn blog over deze wezens) en de pragmatici van het sterke geslacht zullen waarschijnlijk zeggen: “Waar maak je je druk om? Het leven is simpel, jij maakt het zelf moeilijk”.

Eerste joint

Het is soms gewoon allemaal zo veel en het gaat ook veel te snel. Door het hoge tempo heb je niet eens door in wat voor situatie je bent beland. Het lijkt wel of je verdoofd bent en het leven willoos op je af laat komen. Als een tienermeisje dat een trekje van haar eerste joint heeft genomen waarvan ze nooit had gedacht dat het zo heftig zou zijn en daarom 50 minuten op de vloer blijft liggen met haar ogen dicht omdat ze bang is dat ze erin blijft. Sluimerend verstrijken de maanden, langzaam maar zeker word je ouder en sijpelen de onbenutte kansen door je vingers.

Achter in de keukenla

Het voornemen wat je had sinds je elfde om alles uit je leven te halen alsof je het je laatste dag is (carpe diem), ligt eenzaam en verlaten weg te kwijnen achter in de keukenla naast de spulletjes die sporadisch worden gebruikt. Naast de stamper, de trechter en de bloemensnijder dus (je weet wel, zo’n ding wat de steel schuin afsnijdt van een bloem). Op het moment dat je opschrikt van je dagelijkse routines en om je heen kijkt is iedereen weg. Daar sta je dan, moederziel alleen in je roze badjas op de zolderkamer met een dozijn gestreken overhemden en een zorgvuldig samengesteld gezinsweekmenu waarvoor je morgenochtend vroeg boodschappen gaat doen.

Konijnenkeutels en doelen

Herinneren jullie je misschien nog dat ik de ambitie had om voor mijn 40e nog een keer op het podium te staan van een fitnesswedstrijd? Nou, ik kan je vertellen dat mijn coach me heeft verlaten omdat ik de focus had van een konijnenkeutel. En ik geef haar geen ongelijk. Ik word in september 40 jaar en mijn doelen lijken verder weg van me te staan als nooit tevoren. Op zakelijk en fitnessgebied dan want in de liefde heb ik mijn doel behaald, ik ga trouwen! Oh, was trouwen an sich dan een doel voor mij? Jazeker! Ik loop al jaren met afbeeldingen in mijn telefoon van de trouwjurk, de trouwtaart, het trouwboeket, en het trouwkapsel voor op mijn huwelijksdag. Zelfs toen ik vrijgezel was. Geen. grap.

Ik ben bang

Maar goed, ik heb nog meer doelen staan naast living the glamlife als wifey met 3 kids dus het is de hoogste tijd om wakker te worden uit mijn berenwinterslaap. Ik krijg het Spaans benauwd als ik zie wat ik allemaal nog moet doen en wat ik de afgelopen periode (niet) heb gedaan. Eigenlijk ben ik gewoon hartstikke bang. Bang dat wanneer ik kassiewijle ben ik me in mijn graf omdraai en in huilen uitbarst omdat ik niet alles heb gedaan wat ik wilde doehoen snik snotter. Oh my god, heb ik misschien een midlife crisis? Zou dat het zijn?
Ik laat het antwoord op laatst gestelde vragen in het midden en ga wijselijk verder met de laatste alinea van deze blog want ik ga afronden. Afgelopen twee weken ben ik in ieder geval lekker bezig geweest, ik heb nieuwe projecten opgezet, ben samenwerkingen aangegaan en… ben weer aan het schrijven 🙂  Wil je weten waar ik me mee bezig hou? Check het hier en hou me in de gaten want ik ben weer wakker en er komt nog veel meer aan!

I f**cked up. What now? 8 tips tegen vreetbuien

IMG_0721
Mijn man komt binnen en kijkt naar de foliewikkels op mijn bureau. Zonet zaten die foliewikkels nog om de chocoladebooty van een mannetjespaashaas die ik voor de kinderen heb gekocht. Hij kijkt me aan en schiet in de lach. Ik lach terug als een Fitmom met kiespijn. Heb ik nu echt zojuist een hele chocolade paashaas opgegeten? Ik vind die chocolade niet eens lekker! Dat terwijl ik deze week zo goed bezig was. Shit, mijn voornemen om vandaag heel fit en gezond te doen omdat ik strakker wil worden is nu al naar de knoppen en het is pas 10.40 uur. Zal ik gewoon de hele dag eten waar ik zin in heb? Het is toch al verpest. Ik kan ovenfriet maken of even naar de buurtwinkel lopen voor koekjes en er is natuurlijk ook nog een vrouwtjespaashaas in huis….

Sabotage

Eén keer per maand gedurende een aantal dagen saboteer ik mezelf. Jawel, de Fitmom die 24/7 predikt over de voordelen van gezond eten geeft haar dierlijke instinct de regie en laat zich willoos meevoeren met de drang om allerlei ongezonde dingen naar binnen te stouwen. ‘De drang’ wordt negen van de tien keer veroorzaakt door mijn opkomende menstruatie want PMS is helaas LIFE en ik ben een emotie-eter. Combineer dat met weinig slaap, een hoge werkdruk en joelende kinderen om je heen en je hebt een f**cked up moment. Zulke momenten zijn net als vicieuze cirkels. Van mijn ongeplande consumptie word ik niet blij en niet strakker en als ik niet strakker word, word ik daar niet blij van en ga ik nog meer ongepland consumeren. Hierdoor ervaar ik nog steeds het niet blije gevoel wat over slaat in een f**cked up gevoel omdat ik niet strakker ben en zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Any lucky women?

Geen idee waar ik het over heb? You lucky woman, klik snel verder naar Zalando en bestel een nieuwe bikini want het leven lacht je toe. Komt het bovenstaande scenario je echter bekend voor? Gooi dan niet gelijk de handdoek in de ring want ik heb een aantal tips voor je waarmee je de dag nog kunt redden. Als je ’s avonds in je bed ligt, lig je toch net iets lekkerder wanneer je één fucked up moment hebt gehad in plaats van veertien.

8 tips tegen vreetbuien

  1. Accepteer en relativeer

So you f**cked up. Sluit je ogen, adem heel diep in door je neus, hou de zuurstof even vast in je longen en blaas vervolgens rustig uit door je mond. Terwijl je uitblaast, blaas je alle ellende van je af. Herhaal indien nodig. Straf jezelf niet met negatieve gedachten, de wereld vergaat niet omdat je chocolade, chips, koekjes of wat dan ook hebt gegeten. Accepteer het en move on. Je levensgeluk wordt niet bepaald door die ene keer dat je over de schreef bent gegaan.

  1. Geen excuus

Cheat-Day-620x465Gebruik je culinaire uitstapje niet als een excuus om je helemaal vol te vreten met alles waar je zin in hebt. Hou je voor de rest van de dag aan gezonde voeding of aan je eetschema. Probeer ook niet te ‘compenseren’ door minder of helemaal niet te eten. Dit kan ervoor zorgen dat je juist meer gaat eten omdat je trek hebt of dat je je wéér vergrijpt aan een ongeplande consumptie. Dat zou pas f**cked up zijn! Probeer dus je normale eetritme vast te houden.

  1. Homies en BFF’s

Als je bang bent dat je straks toch die roze koek opeet terwijl er eigenlijk een groene smoothie en gestoomde witvis op het menu staan, schakel dan je homie of je BFF in. Als die persoon het beste met je voor heeft, zal hij/zij de tough love implementeren en je wijzen op de doelen die je voor ogen hebt en de voordelen van een groene smoothie en witvis. Je kunt natuurlijk ook de Ladies Only Trainer inschakelen die precies weet waar je tegenaan loopt.

  1. Zoek afleiding

Vouw de was op, maak een tekening, of speel een potje Candy Crush maar doe IETS om je aandacht te verleggen van die roze koek. Vaak wordt de drang na 15 tot 20 minuten veel minder en kun je jouw cravings prima de baas.

  1. Drink water IMG_7705

Soms denk je dat je trek hebt maar in werkelijkheid heb je dorst. Je lichaam verwart dorst en trek vaak met elkaar. Drink daarom een groot glas water als je trek krijgt in iets te eten en ook nu zal de drang na 15 tot 20 minuten veel minder zijn en kan je jouw cravings prima de baas.

  1. Genoeg slaap

Weinig slapen vergroot het risico op overgewicht en maakt het moeilijker om af te vallen. Als je niet genoeg slaapt, heb je meer behoefte aan koolhydraten en suikers en grijp je eerder naar een (ongezonde) snack. Daarnaast ben je sneller geneigd eten te koppelen aan emoties (OMG dat ben ik!). Je eetlust wordt dus beïnvloed door de hoeveelheid slaap die je krijgt. Hoeveel slaap je nodig hebt, verschilt per persoon maar ga uit van een minimum van 6,5 uur per nacht.

  1. Moment of spirit

Realiseer je dat de keuzes die je nu maakt misschien niet direct merkbaar zijn, maar dat je de vruchten ervan later plukt. Je werkt toe naar je doel en dat doe je door consequent iedere dag opnieuw gezonde keuzes te maken. Oók wanneer je je liever als een alleseter gedraagt. Dus kies nu voor die saaie salade in plaats van een spannende Quarter Pounder met kaas en investeer in lange termijnresultaten.

  1. Het moet leuk blijven

Het is leuk om Een Fitte Vrouw te zijn en het moet ook leuk blijven. Schrap daarom niet alles van je menu en reserveer wat ruimte en calorieën in je fitte levensstijl om hier en daar te smokkelen. Ben je dol op een koffie verkeerd met slagroom en een groot stuk boterkoek erbij? Vrouw, doe je ding en neem bijvoorbeeld één keer in de week lekker een koffie verkeerd met slagroom en een groot stuk boterkoek erbij! Zo blijft het leuk en hou je het langer vol.

 

Workout voor thuis

Toch van God los gegaan omdat je je hebt overgegeven aan je cravings? Troost jezelf met de gedachte dat je een mens bent en fouten mag maken. Zorg er in ieder geval voor dat je wat van die f**cked up calorieën verbrand met bijvoorbeeld deze workouts die je gewoon thuis kunt doen:

Thuisworkout 1

Thuisworkout 2

Als je dan toch op YouTube bent, vergeet niet om te liken, een berichtje achter te laten en je op mijn kanaal te abonneren voor nóg meer workouts.

Dat cardio tho!

DSC_0840

Voorlopig staak ik de blogreeks ‘Fit voor het podium’ omdat ik nog geen nieuwe wedstrijddatum heb uitgekozen nadat ik erachter kwam dat ik niet mee kan doen aan de Ironman & Ironmaiden. Wél schrijf ik elke week een blog waarin ik opschep over hoe fit ik ben (niet per se podium gerelateerd), dus blijf me volgen!

Ik ken niemand die een grote fan is van cardio. De meeste mensen moeten er niets van hebben en doen er zelfs minachtend over. Kijk maar even rond op Instagram. Herhaaldelijk zware dingen optillen en weer neerleggen met sexgeluiden: JA! Maar als een knaagdier op de automatische piloot voortbewegen op de loopband: men wil er nog niet eens dood gevonden worden.
Oh wacht even, ik vergeet de dames van de vrouwensportschool waar ik vroeger werkte! Zij waren niet weg te slaan van de loopband. Van fitnessapparatuur moesten ze niets hebben, maar boy oh boy wat was het altijd druk bij de cardioapparaten. Ellenlange wachttijden, volwassen vrouwen die voordringen, ruzies om crosstrainers… wat een mooie tijd was dat. Oké, terug naar het hier en nu.

Vooral stoer
Omdat ik voor een fotoshoot goed voor de dag wilde komen, besloot ik na afstemming met mijn coach om elke dag een half uur op een lege maag te cardio-en. Alsof dat nog niet genoeg was, besloot ik om dat first thing in the morning te doen. En dan bedoel ik dus niet een burgerlijk braaf ochtendtijdstip zoals 07.00 uur. Nee, als deze Fitmom iets doet dan is het gelijk HAM en dat betekende in dit geval op de sportschool aanwezig zijn tussen 05.30 uur en 06.00 uur. Deze ochtendglorie heb ik trouwens te danken aan De Man. Die had voor mij bedacht dat deze tijdspanne het meest geschikt was naast al mijn andere bezigheden. Zelf ligt hij nog op één oor als ik mijn gluteus maxima aanspan terwijl ik een 10% helling oploop in de 8e minuut van de 30 minuten. Maar dat kan me geen aangespannen reet schelen. Want na afloop voel ik me zooooo lekker. En stoer. Vooral stoer.

Operatie Cardio
Toen ik begon aan Operatie Cardio was ik sceptisch. Ik wist dat het noodzakelijk was, maar had er helemaal geen zin in. Maar ja, wie droog wil zijn, moet fiets rijden. Of loopband bewandelen in mijn geval. Die verdraaide cardio uren die je maakt zorgen er nu eenmaal voor dat het gehekelde vet waarvan iedereen zich wil ontdoen sneller verdwijnt dan wanneer je onderuitgezakt op de bank zit met je rechterhand in je broek. Algauw merkte ik dat naast mijn figuur, ook mijn humeur verbeterde. Je kunt best enige vorm van communicatie met mij aangaan tussen 06.30 en 08.00 uur hoor, maar om nou te zeggen dat ik vrolijk ben in de ochtend is een gore leugen. Sinds ik ochtendcardio doe, voel ik me echter heerlijk! Nee, dit is geen advertorial, testimonial of andere vorm van reclame en ik krijg hier helemaal niets voor betaald, ik voel me gewoon heerlijk. Laat ik wel even benadrukken dat dat heerlijke gevoel na afloop komt. Dus niet tijdens het cardio-en en al helemaal niet tijdens het sluimeren van de wekker om 05.05 uur, 05.10 uur en 05.15 uur.

Olga Commandeur is de shit
Het half uurtje cardio gebruik ik om twee foto’s te maken voor mijn Instagram verhaal (één op de loopband en één met een smoothie), een snapchat scene op te nemen en om de tekstversie van het nieuws te kijken op Nederland 2. Vervolgens kijk ik een paar minuten naar de vroege uitzending van ‘Nederland beweegt’. Maximaal 3 minuten achtereen, simpelweg omdat ik langer niet trek. With all do respect voor mijn collega Olga Commandeur want zij is de shit. Alle vrouwen die sporten en sportlessen geven zijn trouwens de shit. Kijkend naar de televisie neem ik voorzichtig slokjes van mijn thee terwijl ik mijn voeten aan weerszijden van de loopband plaats. Ik heb al vaak genoeg hete thee over mijn buste laten vallen omdat ik driftig doorstapte tijdens het lurken. Daarom neem ik liever een pauze van 2 seconden als ik thee drink.

Lege maag
Even terugkomend op dat cardio op lege maag; er doen zich hierover nogal wat theorieën de ronde in Spierballenland. Zo zou het niet goed zijn om op lege maag te cardio-en omdat spiermassa als brandstof verbruikt zou worden en hierdoor zou afbreken. Een andere opvatting is dat je meer vet zou verbranden met cardio op een nuchtere maag omdat er na een aantal uren tandenknarsen en kwijlen op je kussen weinig glycogeen (opgeslagen energie) in je lichaam aanwezig is.
Wat nu precies goed of fout is, weet ik eerlijk gezegd niet. Ik weet alleen dat hetgeen ik doe voor mij prima werkt. Voor zover ik kan zien zijn mijn gains er gelukkig nog. Daarnaast kan mijn lichaam het aan om zonder voeding op een rustig doch intensief tempo een half uur te powerwalken. Direct na mijn cardio eet ik wat. Ik drink een smoothie om precies te zijn. Een smoothie met fruit, groentes en eiwitpoeder en op mijn hoge koolhydraatdagen zit er ook amandelmelk in, het recept ervan kun je trouwens vinden in mijn E-book ‘Gezonde Tussendoortjes en Toetjes’. Daarnaast eet ik natuurlijk dagelijks volgens een eetschema wat op mijn lichaam en activiteiten is afgestemd waarbij mijn calorieinname lager is dan mijn calorieverbruik. Dit creëert een negatieve energiebalans waardoor ik vet verlies. Onthoud dat wat voor mij geldt niet voor jou hoeft te gelden. Als je lichaam protesteert wanneer je zonder ontbijt fit wilt doen, forceer dan niets en eet vooraf iets!

‘t Is feest tra la la!

IMG_6961

Fit voor het podium: 14 weken uit. Op 6 november doe ik mee aan de Ironman & Ironmaiden bodybuildwedstrijd. Volg mijn wilde avonturen in voorbereiding op de wedstrijd en lees mijn wekelijkse blog ‘Fit Voor Het Podium’.

In mijn vorige blog had ik het over 16 weken voordat ik als een stuk vlees gekeurd zal worden tijdens de ijzeren maagd manifestatie, beter bekend als Ironman & Ironmaiden bodybuildwedstrijd. Daar klopt dus geen zak van. Ik zat er een week naast. Het moest zijn 15 weken uit in plaats van 16. Ben nou eenmaal niet goed met cijfers en tellen kan ik al helemaal niet. Ja, tot 8. Want als aerobicjuffrouw moet je tot 8 kunnen tellen en daarna begin je weer bij 1.

Vreetorgie

De wedstrijd is op zondag 6 november. Als ik netjes elke maandag een blog zou posten zou ik afgelopen maandag nog 14 weken voorbereidingstijd hebben. Aangezien ik altijd erg consequent ben met de dag waarop ik mijn blog online plaats (meestal op maandag maar soms op woensdag of donderdag en vaak op dinsdag), heb ik inmiddels slechts 13,43 weken te gaan. Oeps, nóg minder tijd dan ik dacht om shredded en ripped te worden. Erg beangstigend allemaal. Het lijkt of de weken voorbij vliegen. Het wordt steeds moeilijker om te blijven diëten als de rest van je gezin vreetorgies houdt terwijl jij in de gym je deadlift aan het verhogen bent met 5 kg aan elke kant. Zodat je bij aankomst thuis de papierwikkels van Snickers Icecream en Verkade chocoladerepen mag begroeten. Als je daarna de lege spinazieverpakking weggooit omdat je alvast je smoothie voor morgenochtend hebt gemaakt, zie je een lege pint Ben & Jerry’s in de prullenbak.  Om vervolgens te genieten van je bakje met 20 gram amandelen, 150 gram broccoli en 100 gram kipfilet. FML!

Zombie zonder ziel

Het wordt ook steeds zwaarder om goed te blijven functioneren als je energie standje -15 heeft bereikt. Zo slap als hoe ik me nu voel, ga ik het liefst nooit meer trainen. Toch vind ik elke dag een moment waarop ik een boost krijg en van Zombie Zonder Ziel naar Sportschool Stoot transformeer en met lipgloss en een lekker luchtje op richting gym vertrek. Dat er de laatste tijd een proces aan vooraf gaat waarbij ik De Man 6 keer vraag of ik liever thuis zal blijven en hij mij zegt dat ik moet gaan sporten, doet er niet toe. Op één of andere manier doe ik het toch. Ehh.. even for the record, dat van dat nooit meer trainen meende ik niet. I’m sorry for what I said when I was hungry.

Waar is het feestje?

Hier is het feestje! Het feestje waarbij ik 4 keer per week cardio op nuchtere maag doe ondanks dat ik doodmoe ben, is in volle gang. Je weet wel, dat feestje waarbij ik kreun als ik aan een vers turks brood ruik of de geur opsnuif die uit een blik jodekoeken komt wanneer ik het openmaak. Yup, it’s that kind of party. Ik sjans op het feestje met tientallen donuts, macarons en zakken patat met mayonaise van Pintarest. Het feest waarbij mijn menstruatie kort en krachtig is, mij voorbereidend op de dag wanneer het volledig weg zal blijven omdat mijn vetpercentage heel laag -eigenlijk te laag- is. Het feest waarop ik mezelf dwing om mijn verstand op nul te zetten en alle ongemakken te negeren, met als focus de wedstrijd op 6 november 2016. Op dat feest heb ik die broek aan waar drie maanden geleden mijn phat booty niet in paste. Tijdens dat feest loop ik rond in een croptop omdat mijn buikspieren steeds zichtbaar worden en krijg ik complimenten over mijn shape. Dat ik de morning after weer moet afzien en ongelofelijk sterk in mijn schoenen moet blijven staan om dit vol te houden is oké. Want het is feest tra la la!

Inner Pig en het vijf gangen menu

IMG_4893
Fit voor het podium: minder dan 17 weken uit. Op 6 november doe ik mee aan de Ironman & Ironmaiden bodybuildwedstrijd. Volg mijn wilde avonturen in voorbereiding op de wedstrijd en lees mijn wekelijkse blog ‘Fit Voor Het Podium’.

Ik ben er weer hoor! Joehoe iedereen. Hebben jullie mij gemist? Wat zeg je? Oh het is je niet eens opgevallen dat ik bijna drie weken geen blog heb geschreven? Hmmm. Okee. Nou, dan is het dus ook geen ramp dat ik even prioriteit heb gegeven aan andere dingen zoals het afronden van school van de kinderen, (ander) werk, eten bereiden en in bakjes stoppen, trainen en nog meer van dat gedoe. Ik kan met mijn bedrijf De Hartslag mijn eigen tijd indelen. Dat is het voordeel maar ook vaak een nadeel als je ‘voor jezelf’ werkt. Je bent eigen baas en bepaalt zelf de regels. De deadline van een blog die je wekelijks zou schrijven kun je dus ook heel makkelijk verschuiven. Zo makkelijk dat je bijna drie weken later een blog post.

Al foodpreppend ten onder 

Ik heb jullie dus al een tijdje niet op de hoogte gebracht van mijn vorderingen. De laatste keer dat ik een blog schreef voor Fit Op Het Podium, gebeurde er niet echt veel. Afgezien van het feit dat mijn lichaam moest wennen aan het eetschema bespeurde ik geen significante veranderingen of gewichtsafname op de weegschaal. Uit zelfbescherming om niet teleurgesteld te worden had ik me er al op voorbereid. Voor als mijn bizarre plan om voor mijn 40e nog een keer op het podium te staan in een bikini zou mislukken en voor als ik nooit meer progressie zou maken met mijn shape. Ik zou dan al foodpreppend ten onder gaan want dan had ik in ieder geval mijn uiterste best gedaan. De afgelopen weken heb ik me daarom strikt aan het voedingsschema gehouden zodat het daar in ieder geval niet aan zou kunnen liggen.

Get my freak on

Diëtend als een stoïcijns gehersenspoelde spierbonk ging ik afgelopen zaterdag nietsvermoedend op de weegschaal staan en zag ik dat ik 1 kilo minder woog. Nu weet ik natuurlijk niet hoe het gesteld staat met de spiermassa en het vetpercentage maar ik vond dit gegeven toch wel een dansje waard. Dus heb ik barely dressed in de keuken mijn heel klein beetje kleinere billen geschud terwijl ik in de spiegeldeur van de oven de reflectie van mijn nieuwe, slankere lichaam aanschouwde (laat me alsjeblieft my freak on krijgen bij ene die kilo minder ok?). Vanochtend heb ik me stiekem ook al gewogen geheel tegen het advies in van de coach die me heeft gesommeerd alleen te wegen op zaterdag. Met of zonder de zegen van mijn coach woog ik warempel weer een kilo minder! Ik kan niet anders zeggen dan dat het prepleven mij toelacht. Ik heb geen moeite met het eetschema, mijn trainingen gaan goed en ik zie heel voorzichtig diepere lijntjes verschijnen bij mijn buik. Die lijntjes zijn alleen zichtbaar in de ochtend op nuchtere maag, maar dat mag de pret niet drukken.

Heinz Tomato Ketchup

De coach had gezegd dat ik honger zou krijgen. Ja, ik heb weleens honger, maar het is niet zo dat het gevoel ondraaglijk is. Komt dat doordat ik zo gemotiveerd ben of doordat het allemaal wel meevalt? Of moet ik gewoon nu mijn snuit houden omdat the worse is yet to come? Ik heb deze prep in ieder geval nog nooit gegrepen naar de pindakaaspot of de drang gehad ernaar te willen grijpen. Afgezien van wat beginnersfouten wordt het eetschema keurig gevolgd. Zo heb ik de eerste twee weken sojamelk waar suiker in zat bij mijn havermout gebruikt in plaats van ongezoete sojamelk. Maar dat was niet met voorbedachten rade, ik had het niet gezien. De ergste zonde die ik met voorbedachte rade heb gepleegd is dat ik deze week twee keer tomatenketchup bij mijn rijst en kip heb gegeten. S T I L T E. Nou, zo braaf ben ik nog nooit geweest in mijn leven. Maar goed, ik kreeg ineens de hots voor tomatenketchup. Heinz Tomato Ketchup. Weet bij god niet hoe dat komt want normaalgesproken boeit het me niet van welk merk de ketchup is en voeg ik alleen peper en zout toe aan mijn eten. Tijdens een prep dan hè. Maar goed, ik heb er gewoon aan toe gegeven en versierde de hoek van mijn bord (wij hebben thuis vierkante borden) met een kloddertje Heinz Tomato Ketchup. Nu ik erover nadenk; de mannen bij mij in huis eten overal saus bij. Erop, ernaast, eronder en ertussen. Onze bovenste koelkastplank staat vol met alleen maar sauzen. Nee, ik overdrijf niet. Dus eigenlijk is het niet zo vreemd dat ook ik behoefte heb aan een bescheiden kwak saus. Want waar je mee omgaat word je mee besmeurd.

My Inner Pig

Cravings van een hogere gradatie heb ik nog niet gehad. En als ik ze al had, heb ik ze geprojecteerd naar mijn cheatdag door datgene aan te schaffen in viervoud en dan alle varianten en smaken ervan. Ik heb me er volledig in berust en doe zonder gezeik wat ik moet doen om mijn doel te bereiken. Met die instelling is het elke week binnen de kortste keren alweer donderdag en kan ik aftellen naar de zaterdag, de dag waarop ik mag cheaten. Wat betreft het cheaten op zaterdag….. mijn cheatmeal neemt soms echt ziekelijke vormen aan en eerlijk gezegd kan me dat geen ene prep reet schelen. Als ik de hele week zo schoon eet als Cilit Bang, Ajax en Mr. Muscle bij elkaar heb ik het recht om mijn Inner Pig los te laten tijdens mijn cheatmeal.

Mijn cheatmeal bestaat meestal uit 5 gangen, soms 6. Het begint met dessert nummer 1, daarna tussendoortjes, nog meer tussendoortjes, avondeten, dessert nummer 2 en soms tot slot nog een tussendoortje. Geen grap. De cheatmaaltijd neemt doorgaans zo’n 4 tot 5 uur in beslag en eindigt meestal met een misselijk gevoel in de sportschool omdat ik ook nog even buikspieren wilde trainen naast rug en borst.

De basisprincipes van een goede cheat

Ik hou van diversiteit in mijn leven en dus ook in mijn cheats. Een goede cheat bestaat voor mij zowel uit hartige als zoete elementen. Wat er in ieder geval standaard bij een cheatmeal in moet zitten is patat. Dat kunnen kreukelfrites zijn, dikke oma’s frites of Belgische frites. Het moeten in ieder geval altijd ovenfrites zijn. Deze zijn makkelijk te bereiden en geven de minste rommel. Bijkomend pluspunt is dat er geen olie aan te pas komt en dat scheelt weer in calorieën. Van uitermate belang natuurlijk tijdens een cheatmeal waar je spontaan diabetes van krijgt. Wat betreft de zoete elementen moet ik kunnen kiezen uit een scala van chocolade en chocola gerelateerde etenswaren, snoep, ijs, koek, cake en overige deegwaren. Kúnnen kiezen hè, want meestal blijft 2/3 van hetgeen ik heb ingeslagen aan E-nummers, suikers en verzadigde vetten over omdat mijn ogen altijd groter zijn dan mijn maag en eten de kinderen en De Man dat op.

Balans

Saillant detail is dat de cheatmeals in het niet vallen bij mijn fantasieën erover. Ik krijg de ene na de andere natte droom over allerlei soorten eten maar wanneer ik het daadwerkelijk eet, komt het in de verste verte niet in de buurt bij het ideaalbeeld wat ik in mijn hoofd heb gecreëerd. Beetje jammer, maar het weerhoudt me er niet van om vraatzuchtig te zijn als de zaterdagmiddag aanbreekt. Klaarblijkelijk ben ik dus toch niet zo braaf als ik dacht want vraatzucht is een van de zeven hoofdzondes. Het fijne aan zo’n buitensporig bourgondisch tafereel is dat ik me daarna weer vol overgave stort op mijn eetschema en me er strikt aan hou. Een gebalanceerd eetschema als je het mij vraagt. Normaalgesproken schrijf ik niet zulke langdradige blogs maar omdat ik zolang niet heb geschreven krijgen jullie een extra lange blog. Dat compenseert een beetje. Heerlijk die balans in mijn leven!

Me versus de snert

IMG_1562

Fit voor het podium: 20 weeks out. Op 6 november doe ik mee aan de ironman & ironmaiden bodybuildwedstrijd. Volg mijn wilde avonturen in voorbereiding op de wedstrijd en lees mijn wekelijkse blog ‘Fit Voor Het Podium’.

De week is voorbij gevlogen. Hongerige momenten had ik net als vorige week nog steeds. Dat zal voorlopig ook niet weggaan, sterker nog het zal vaker voorkomen en erger worden. Daar heb ik voor nu gelukkig een remedie op gevonden. Zorg dat je week zo vol is gepland zodat je niet eens tijd hebt om over dat hongerige gevoel te kunnen nadenken. Meng dat met wat spanningen met je partner en een flinke scheut vermoeidheid (die zit trouwens standaard in mijn cocktailglas hoor), goed roeren en voilà: je hebt er weer een prepweek op zitten.

Merguez worstje

Het gaat mij allemaal veel te langzaam. Ik zie hele kleine verschillen rondom mijn taille, benen, billen en armen. Als het in dit tempo doorgaat ben ik in 2086 denk ik wel klaar voor de Ironman en Ironmaiden. Eigenlijk slaat het nergens op dat ik het te langzaam vind gaan want ik ben mijn prep in het ongewisse begonnen. Ongewisse ja. Dat vind ik een mooi woord. Toen ik drie weken geleden begon, wist ik niet precies wat mijn gewicht en vetpercentage waren. Ik ben gestopt met wegen en meten toen ik met gemak voor merguez worstje kon doorgaan wanneer ik mijn skinny jeans droeg. Er was niets ‘skinnies’ meer aan die jeans.

Daar doe ik het niet voor

Mijn laatste meting stamt af uit februari. Februari 2016, dat dan weer wel. Ik had zoiets van: ik gebruik die waarden gewoon, niet moeilijk doen en beginnen. Wegen en meten komt later wel. Professioneel hè? Maar 3 weken en een weging op mijn Tanita weegschaal later zou ik 0,5 kilogram zijn afgevallen op basis van die waarden uit februari. Okee. Maar liefst een hele halve kilo! Daar doe ik doe ik het natuurlijk niet voor. Ik wil meer, veel meer en ik wil het NU! Helaas laat mijn lichaam zich niet commanderen en bepaalt het zelf wel wanneer het iets wil. Om het geheel toch een béétje te monitoren heb ik afgesproken met mijn coach dat ik elke zaterdagochtend progressiefoto’s stuur en mezelf weeg.

Mindfuck

Op sommige dagen voel ik me heel slank en ga ik in crop top trainen. Op andere dagen vind ik mezelf moddervet en trek ik het liefst een grand foulard aan. Dan slaat de beruchte mindfuck toe. Ga ik het halen? Waar ben ik in godsnaam aan begonnen? Wie hou ik voor de gek, dit gaat me nooit lukken. Net als dat ik vorige week schreef dat ik commentaar van anderen om heb gezet naar iets positiefs en gebruik als brandstof om te preppen, doe ik dit nu ook maar dan met mijn eigen hersenspinsels. Ik block de gedachtes die voortkomen uit onzekerheid, zet mijn verstand op nul en eet weer een kippetje. Of een visje. Of een eitje. Of een walnoot. Of ik ga naar de sportschool.

Maar ik blijf gefocused, ik heb vertrouwen in mijn coach en in het proces. Het lichtelijk dwangmatig gedrag wat ik herken van mijn vorige preps is inmiddels ook in volle gang. Dat bestaat uit het bestuderen van dames wiens fysiek ik mooi vind. Onbekenden, bekenden, medecompetitors, noem maar op. De foto’s worden aandachtig bestudeerd door mij. Leve instagram!

 

Snert in de zomer

Zoals ik al aangaf ging de week dus vrij snel en zonder bijzonderheden, alleen op donderdagavond kreeg ik het ineens moeilijk. Misschien kwam dat doordat De Man zijn beroemde snert had bereid waarnaar het hele huis rook. Compleet met runderrookworst, kalfsstaart en zout vlees. Ja, Surinamers be like: we eten het hele jaar door snert, ook in de zogenaamde Nederlandse zomer. Het huilen stond me nader dan het lachen toen ik beduusd in de pan roerde omdat ik een oogje in het zeil moest houden tijdens het urenlange bereidingsproces. Ik sprak mezelf streng toe: “Kom op zeikstraal! Niet gaan janken! Pak een plastic bakje, doe er soep in en vries het in zodat je zaterdag bij je cheatmeal ervan kan slurpen.” De gedachte dat ik alsnog die heerlijke soep kon proeven op een gepland moment in plaats van tijdens een impulsieve emotionele hunkering naar comfort food deed me goed. 1-0 voor mij, de snert heeft verloren!