Wat eten we vandaag?

IMG_3043

“Mama, wat eten we vandaag?” Of: “Sammy, wat eten we vandaag?” De laatste vraag wordt door mijn 2 bonuskinderen gesteld die mij Sammy noemen. Maar of er nou mama of Sammy in de vraagstelling verwerkt zit; het is allebei even erg. Terwijl het toch echt een doodnormale vraag is: “Wat eten we vandaag?” Waarschijnlijk wordt het in elk naar behoren functionerend huishouden wel een paar keer per week gevraagd. En waarschijnlijk geeft de naar behoren functionerende persoon in kwestie liefdevol antwoord op die vraag. Dag in dag uit.

Bloedhekel

Maar waarom heb ik dan zo’n ongelofelijke bloedhekel aan die vraag? Functioneer ik wel naar behoren? Functioneer ik eigenlijk überhaupt wel? Als mij die vraag wordt gesteld wil ik namelijk het liefste uitroepen dat we helemaal NIKS gaan eten omdat ik geen zin heb om te koken! Dat ze zelf buiten eten moeten zoeken want ik ga de hele avond op de bank Netflixen met een zak chips en een doos Celebrations om te vieren dat ik niet ga koken. Maar dat doe ik natuurlijk niet. Ik antwoord gedwee wat er die avond geserveerd zal worden en begeef mij daarna schoorvoetend richting aanrecht. Of richting winkel. Om boodschappen te doen. In een goede week heb ik allang boodschappen gedaan en staat er voor vier of meer dagen avondeten in bakjes in de vriezer. In de ochtend haal ik er een bakje uit zodat het ontdooid is tegen etenstijd en dan hoef ik vaak alleen nog rijst of iets anders kleins te prepareren voordat er gegeten kan worden.

Wifey

In een minder goede week is het van dag tot dag overleven. In de ochtend scan en inventariseer ik  de koelkast, vriezer en voorraadkast op aanwezige levensmiddelen. Vervolgens maak ik een razendsnelle berekening in mijn hoofd waar en wanneer ik wat moet kopen en hoe lang dat gaat duren.Tussen 17.00 en 18.00 uur is de tijd dat ik het eten kook. Of opwarm. Of in elkaar flans. En laat ik mezelf nu geen tekort doen en de indruk wekken dat ik een lousy wifey ben die er niet voor zorgt dat er een goede maaltijd op tafel staat hoor. Ik ben namelijk een verdomd goede wifey. Alleen heb ik soms geen zin. En voel ik meestal alleen maar haat voor die telkens terugkerende vraag. Ik kan uiteraard een menukaart met tekst en afbeeldingen in A0 formaat ophangen in de keuken zodat zelfs de kleinste van ons nageslacht die nog niet kan lezen, kan zien wat we op welke dag gaan eten. Maar mag er tenminste nog IETS aan de verbeelding over gelaten worden in dit socio-economisch systeem waarin delen en collectief consumeren centraal staat?!

Wat gaan we eigenlijk eten morgen?

Daarnaast loop ik met zo’n open en heldere communicatie wat betreft het weekmenu natuurlijk ook weer het risico verantwoording te moeten afleggen als we vandaag b.v. bruine bonen eten in plaats van nasi met saté. Heb ik helemaal geen zin in. Sowieso krijg ik geheid commentaar van De Man als ik pontificaal een weekmenu ophang want hij heeft de woonkamer en keuken het liefst ingericht zoals een hotellobby. Strak en minimalistisch. Ik heb er dus helemaal geen behoefte aan om transparant te zijn over wat ik op tafel zet. Maar ik woon natuurlijk niet alleen en aangezien ik het merendeel van de consumpties in huis verzorg, is het dus logisch dat mij deze vraag dagelijks wordt gesteld. Ik ben trouwens niet de enige in huis die zelf-georiënteerd is hoor. Laatst hoorde ik namelijk de ge-upgrade narcistische versie van de gewraakte vraag. Die vraag was nota bene afkomstig van mijn zelf gebaarde kind! Het Kind vroeg: “Mama, wat ga ik eten?” Excuse me?! Vroeg hij nou net aan mij wat hij zou eten in plaats van wat we gaan eten? Alsof hij de enige is in dit huishouden die voorzien moet worden van voeding! In plaats van eten als een sociale aangelegenheid te beschouwen en de avondmaaltijd empathisch te vertalen naar een ieder in dit gezin, sloot hij zijn huisgenoten uit. Zucht. Oké, genoeg geklaagd. Nu maar eens bedenken wat we morgen gaan eten…

 

 

 

Schijt

drol
Stront, poep, kak, drol, bolus, derrie, shit en uitwerpsel. Allemaal synoniemen voor schijt. That’s right, deze blog gaat over die donkerbruine soms mosterdgele substantie die kan zorgen voor een indringend aroma in de w.c. Dat indringende aroma kan precair zijn als je ergens op bezoek bent of gebruik maakt van een openbaar toilet, geloof me. Nog vervelender is het als jouw drol voorzien van indringend aroma gepaard gaat met de nodige geluidseffecten die alle tijd van de wereld nemen om een apart muziekje te maken voor omstanders binnen een straal van 5 meter.
 
Schnell und Effektiv

Ik denk dat de meeste dames het liefst thuis zijn wanneer ze de drang voelen om een grote boodschap te doen. Afgezien van het indringende aroma boeit het mij niet waar ik ben wanneer de prairiehond zich aankondigt door met zijn snuit het holletje uit te komen. Ik kan in principe overal ter wereld op elke willekeurige pot mijn derriere zetelen om een hoopje te knutselen. Natuurlijk wel met een laag toiletpapier over de w.c. bril zodat direct contact met mijn huid wordt vermeden. Ik ben gelukkig heel kordaat in de nummers 2 die ik lanceer en heb geen moeite met ‘af gaan’, zoals ze dat in Suriname zeggen. Geen ellenlange bevallingen met boekjes lezen, liedjes zingen en persdrang met loos alarm. Nee, schnell und effektiv, dat is waar ik voor ga. Elke keer weer. Lijkt me heel vervelend als je je mentaal moet voorbereiden voordat je kunt gaan kleien. Zo had mijn kleine meisje vroeger moeite met poepen en moest ik over haar buikje wrijven en mijn zelfgecomponeerde hit: ‘Poepje, waar ben je?’ zingen alvorens ze haar aandenken kon leggen in de w.c.pot.

De betekenis van poep
De meeste kleuters hebben een fase waarin ze constant over poep en plas praten en daarbij helemaal in een deuk liggen. Ik ben bijna 40 jaar en ik kan klaarblijkelijk een gehele blog aan alleen poep wijden maar ben daar ook nog eens bloedserieus over. Die bloedserieuze ondertoon heeft te maken met de diepere betekenis die schijt heeft gekregen voor mij. Voordat ik verder ga, zal ik me nader verklaren. Ik bedoel namelijk niet letterlijk de feaces die het lichaam verlaten nadat ze overgebleven afval zijn geworden, ontstaan uit onverteerbare etensresten, dode lichaamscellen, water en heel veel bacteriën. Ik bedoel eigenlijk ‘schijt hebben’. En dan bedoel ik eigenlijk ook niet letterlijk in het bezit zijn van schijt want ain’t nobody got time for that. Bovendien is er niks exclusiefs aan het daadwerkelijk hebben van schijt. Je hoeft namelijk (als je een goede stoelgang hebt) vast niet langer dan 24 uur te wachten voor dat je in het bezit kan zijn van een dampende gedraaide. Ik bedoel dus eigenlijk ‘schijt hebben aan’. Want dat is iets waar ik de laatste tijd erg goed in ben geworden.
 
Bevrijdend
Het is heerlijk bevrijdend om schijt te hebben aan. Je voelt je onbezorgd en bent minder lang bezig met overdenken. Je kunt aan vrijwel alles schijt hebben. Zo had ik onlangs schijt aan een foto die ik heb gepost op Instagram waarbij je een opgezwollen vocht buikje zag. Zou ik vroeger van z’n lang zal ze leven niet gepost hebben. Ook heb ik tegenwoordig schijt aan het altijd maar rekening houden met anderen. Wanneer IK iets niet leuk vind of niet wil, laat ik dat merken. Nu zijn er misschien dames voor wie deze gedachtegang helemaal niet zo revolutionair is, maar voor mij is het een doorbraak. Ik ben namelijk van nature een ‘pleaser’. Van pleasen word ik niet blij en van doen wat ik wil word ik heel erg blij dus de keuze is na decennia van harde lessen makkelijk gemaakt. Wist je trouwens dat een drol van 600 gram maar liefst 200 tot 300 gram bacteriën bevat? Oh, je zat helemaal niet te wachten op dat soort informatie? Sorry but not sorry, maar daar heb ik SCHIJT aan 😉
 
Bron: Info Nu
 

You husband, me wife!

blogfoto you husband me wife 2

Dagelijks doe ik eraan mee. Welwillend en met een oprechte glimlach op mijn gezicht. Yep, ik neem de geijkte rol aan die de vrouw toegespeeld heeft gekregen sinds de dag dat Eva haar venusheuvel schaamteloos toonde aan Adam in de tuin van Eden. Mannen en vrouwen verschillen van elkaar, het komt naar voren in allerlei aspecten. Fysieke kenmerken, denkwijzen, levensbehoeftes, emoties en ook taakverdeling.

Weg met emancipatie!

Yeah, I said it: taakverdeling! Taken voor de man en taken voor de vrouw. Weg met de emancipatie en heerlijk in je female rol in de comfortzone! Je hoeft je niet druk te maken over dingen waar je geen verstand van hebt of geen verstand van WIL hebben. Sommige vrouwen hebben moeite met de traditionele rollenverdeling van man en vrouw. Ik niet. Nou ja, meestal niet…

Wie is je vader, wie is je moeder?

De traditionele rollenverdeling is iets wat ik al sinds klein heb mogen aanschouwen. Zo hoefde mijn broertje vroeger nooit af te wassen en ik wel. Met als gevolg dat ik nu nog steeds afwas en mijn broertje nog steeds niet. Mijn vader en moeder zijn al 40 jaar gelukkig getrouwd en doen alles samen. Maar wel met een bepaalde taakverdeling. Mijn moeder is een mega powervrouw die geschoold is en altijd heeft gewerkt en dus haar eigen geld verdiende. Je hoeft haar echter niets te vragen over de looptijd van hun hypotheek of wanneer het oliepeil van de auto voor het laatst is gecheckt. Want ze weet het niet en het boeit haar ook niet. Zo hoef je mijn vader daarentegen niet te vragen om de badkamer schoon te maken. Hij zal het met alle liefde doen, maar hij slaat geheid de richels tussen de tegels over en dan doet mijn moeder het alsnog zelf.

Let a woman be a woman and a man be a man

Net als mijn moeder heb ik er geen problemen mee om me te laten ‘leiden’ door mijn man. Ik volg gedwee het pad dat De Man voor mij en ons gezin vrijmaakt zodat we zorgeloos en van het leven genietend stevig kunnen doorstappen naar de volgende bestemming. “Let a woman be a woman and a man be a man”, dat is wat ik altijd zeg. Ook al kan ik aardig wat kilo’s liften, ik stel het op prijs als hij een zware tas van me overneemt. De rekening schuif ik zonder enige gêne triomfantelijk naar de andere zijde van de tafel terwijl ik hem een knipoog geef en ik bel hem rustig op tijdens een zakelijke bespreking omdat er een dode muis weggehaald moet worden. Ik huppel graag hooggehakt ergens naar binnen zonder dat ik ook maar in de buurt van de deurknop kom omdat hij de deur voor me openhoudt. Of hij dat doet omdat hij naar mijn kont wil kijken weet ik niet, maar ik zou het niet anders willen.

Traditionele rollenverdeling

Het moet natuurlijk niet zo zijn dat je afhankelijk bent van een ander en wanneer het er op aankomt geen zelfstandig leven zou kunnen leiden. Het feit dat ik ‘vrouwendingen’ doe wil niet zeggen dat ik het met alles eens ben. Integendeel zelfs, we hebben minimaal 1x per week een klein meningsverschil tot knallende ruzie. Ik ben namelijk alles behalve een of ander apathisch wijf wat niet tot 10 kan tellen en op alles instemt met ‘ja en amen’. Zo zijn we natuurlijk niet getrouwd. Sterker nog; we zijn nog niet eens getrouwd, dat gebeurt in september. Mijn man en ik kunnen allebei prima voor onszelf zorgen maar vinden het juist leuk dat we zorgzaam zijn voor elkaar. Hij op zijn manier en ik op de mijne. Volgens de traditionele rollenverdeling dus.

Alfamannetje

Maar wat nu als je diep van binnen eigenlijk een alfamannetje bent? Eentje met een ontzettend grote pik en een nog veel groter ego? Eentje die de hele dag de hort op gaat om te providen voor the family? En als je thuiskomt op de bank neerploft, je pumps uitschopt en de bovenste knoop van je kokerrok losmaakt? Om vervolgens een groot bord met kipfilet, avocado, rijst en broccoli geserveerd te krijgen en een Coca Cola Zero. Dat eet je dan op voor de televisie en je laat tussendoor een boer omdat het koolzuur van de Coca Cola Zero eruit moet.

Heel soms voel ik me zo’n alfamannetje en benauwd het mij om klaar te staan bij de voordeur met een ovenwant en een ‘Hai schat, hoe was je dag? Maar het moment dat de versterker van de televisie het niet doet, ben ik het allerliefst gewoon weer het oude vertrouwde vrouwtje in huis en roep ik mijn man…

Fotografie: Raul Neijhorst

Curvylicious (Botoes en asser deel 3)

IMG_0037

De fascinatie voor brede heupen, grote benen en een bolle kont is bij de Surinamers niet iets nieuws. Integendeel zelfs. Voor zover ik weet worden voluptueuze botoes en asser al eeuwenlang geprezen en bejubeld. Vooral de mannen doen dit met veel bombarie. Dit fenomeen beslaat zo goed als alle geografische coördinaten van Zuid Amerika tot aan Afrika.

Bilgerelateerde activiteiten

Wat wél nieuw is, is dat ‘de westerlingen’ ook niet vies zijn van een flinke portie quads en glutes. Deze ontwikkeling zorgt ervoor dat bilgerelateerde activiteiten zoals bijvoorbeeld twerken prima lijkt te passen in de dagelijkse gang van zaken van de hedendaagse Europese maatschappij. Evenals broeken die je bilpartij liften en workouts voor grotere billen in plaats van workouts voor conventionele booties. Om maar niet te spreken over dames die naar de plastische chirurg rennen om vervolgens met een fat ass de kliniek te verlaten. Lopend dan want rennen gaat moeilijk vlak na zo’n ingreep… Okay, gaat best ver allemaal voor een big booty trend die misschien over een paar jaar verdwijnt. Wat is er gebeurd met de jonge slanke blanke vrouw met lange benen waarop Arische tienerjongens zichzelf bevredigen? Ze is Curvylicious geworden!

Beauty is in the eye of the beholder

Curvylicious is dus hét nieuwe schoonheidsideaal in Europa. Als we ons nader verdiepen in het schoonheidsideaal, zien we dat dit al bestaat sinds de oerknal (of sinds Adam en Eva, het is maar net hoe je het bekijkt). Het begrip ‘schoonheidsideaal’ betekent ‘toppunt van menselijke schoonheid’ en is ontstaan doordat in de prehistorie kinderen knutselen de belangrijkste taak van de vrouw was. Later werd het schoonheidsideaal beïnvloed door cultuur, status en aanzien. Nog later werden plaats, tijd en globalisering ook een factor van invloed. Het is dus onmogelijk dat er ooit één perfecte schoonheid voor iedereen zal zijn. Per slot van rekening kan de definitie van een lekker wijf volgens Floris-Jan een acute slappe veroorzaken voor Marciano.

Curvylicious

Daarom ben ik ervoor om jouw eigen schoonheid als ideaalbeeld voor jezelf te stellen. Soms best moeilijk natuurlijk want schoonheidsidealen worden verspreid en in stand gehouden door media en reclame. En botoes en asser of niet, we worden allemaal dagelijks blootgesteld aan media en reclame. Dit lijkt me trouwens een perfect moment om te vertellen over mijn boek wat eind dit jaar uitkomt: Curvylicious. Het boek gaat over effectief trainen, lekkere en gezonde gerechten koken en het creëren van een sterke mindset. Ik vertel je hoe je in je eigen kracht komt én blijft. Zodat je je mooi voelt, kunt presteren en de uitdagingen in je leven aan kan. Met een Surinaamse saus. En een Zuid-Amerikaans tintje. Helemaal volgens mijn eigen methode. De methode van een Surinaamse curvy krachtvrouw, want dat is wat ik ben. Het boek is overigens voor vrouwen mét rondingen, voor vrouwen zónder rondingen én voor ronde vrouwen.

Behind The Curves

Curvylicious maak ik niet alleen, dat doe ik samen met Huggy Thomas van Alakondre Magazine. Hij zorgt voor de redactie, de foto’s en het design van het boek, en ik zorg voor de content en de chickies. Goeie deal toch? Ik ben zo blij met dit project omdat dit voor mij een kans is om mijn visie over een gezonde lifestyle vast te leggen en op een hele speciale manier te openbaren. Daarnaast word ik net zo enthousiast als een jonge pup die naar buiten mag wanneer ik iets kan bijdragen aan het welzijn van mijn zusters. Klinkt alsof ik een beetje zielig ben maar dat is zeer zeker niet het geval, het is namelijk mijn passie. You gotta read between the curves!

Wil je alvast een voorproefje zien van Curvylicious? Check dan hier een gedeelte van de reportage die in Alakondre Magazine staat. Voor het volledige artikel kun je het magazine online bestellen of bij de kiosk terecht.

Bron: Wikipedia

Lees ook: Botoes en asser deel 1

Lees ook: Wie is toch die man die elke dag het vlees knijpt? (Botoes en asser deel 2)

Daar sta je dan in je roze badjas…

IMG_1676

Hallo Lekkere Wijven,

Wanneer was de laatste keer dat je iets van me hebt gelezen? Anno 1948 of zo? Ik weet het niet precies meer, maar het was in ieder geval veel te lang geleden. Waar ik ben geweest en wat ik heb gedaan? Goeie vragen wel hoor!

Even de wasmachine leeghalen

Nou, je kon me voornamelijk thuis vinden waar ik in de keuken stond of aan het stofzuigen was. Ik was bezig met de kinderen, met mijn vent of met het bestuderen van de binnenkant van mijn oogleden. Op zich allemaal niet zo interessant, maar voor mij wel de dagelijkse gang van zaken. Maar hoe zit het dan met die ambitieuze badass entrepreneur babe in mij die duizend en een doelen had in haar leven en met haar bedrijf? Eh… daar kom ik zo op terug oké? Ik moet nu even de wasmachine leeghalen en de inhoud overhevelen naar de droger om vervolgens de wasmachine te vullen met een onderbroeken-en-sokkenwasje.

Uitdagingen

Ik blijf de combinatie carrière, vent, kinderen, sexy fitmom een uitdaging vinden. Ik blijf mezelf als hoogste prioriteit stellen een uitdaging vinden. En ik blijf ‘nee’ zeggen een verdomd moeilijke uitdaging vinden. Zucht. Basically vind ik mijn hele leven gewoon een uitdaging. De Mensen Met Pik (lees mijn blog over deze wezens) en de pragmatici van het sterke geslacht zullen waarschijnlijk zeggen: “Waar maak je je druk om? Het leven is simpel, jij maakt het zelf moeilijk”.

Eerste joint

Het is soms gewoon allemaal zo veel en het gaat ook veel te snel. Door het hoge tempo heb je niet eens door in wat voor situatie je bent beland. Het lijkt wel of je verdoofd bent en het leven willoos op je af laat komen. Als een tienermeisje dat een trekje van haar eerste joint heeft genomen waarvan ze nooit had gedacht dat het zo heftig zou zijn en daarom 50 minuten op de vloer blijft liggen met haar ogen dicht omdat ze bang is dat ze erin blijft. Sluimerend verstrijken de maanden, langzaam maar zeker word je ouder en sijpelen de onbenutte kansen door je vingers.

Achter in de keukenla

Het voornemen wat je had sinds je elfde om alles uit je leven te halen alsof je het je laatste dag is (carpe diem), ligt eenzaam en verlaten weg te kwijnen achter in de keukenla naast de spulletjes die sporadisch worden gebruikt. Naast de stamper, de trechter en de bloemensnijder dus (je weet wel, zo’n ding wat de steel schuin afsnijdt van een bloem). Op het moment dat je opschrikt van je dagelijkse routines en om je heen kijkt is iedereen weg. Daar sta je dan, moederziel alleen in je roze badjas op de zolderkamer met een dozijn gestreken overhemden en een zorgvuldig samengesteld gezinsweekmenu waarvoor je morgenochtend vroeg boodschappen gaat doen.

Konijnenkeutels en doelen

Herinneren jullie je misschien nog dat ik de ambitie had om voor mijn 40e nog een keer op het podium te staan van een fitnesswedstrijd? Nou, ik kan je vertellen dat mijn coach me heeft verlaten omdat ik de focus had van een konijnenkeutel. En ik geef haar geen ongelijk. Ik word in september 40 jaar en mijn doelen lijken verder weg van me te staan als nooit tevoren. Op zakelijk en fitnessgebied dan want in de liefde heb ik mijn doel behaald, ik ga trouwen! Oh, was trouwen an sich dan een doel voor mij? Jazeker! Ik loop al jaren met afbeeldingen in mijn telefoon van de trouwjurk, de trouwtaart, het trouwboeket, en het trouwkapsel voor op mijn huwelijksdag. Zelfs toen ik vrijgezel was. Geen. grap.

Ik ben bang

Maar goed, ik heb nog meer doelen staan naast living the glamlife als wifey met 3 kids dus het is de hoogste tijd om wakker te worden uit mijn berenwinterslaap. Ik krijg het Spaans benauwd als ik zie wat ik allemaal nog moet doen en wat ik de afgelopen periode (niet) heb gedaan. Eigenlijk ben ik gewoon hartstikke bang. Bang dat wanneer ik kassiewijle ben ik me in mijn graf omdraai en in huilen uitbarst omdat ik niet alles heb gedaan wat ik wilde doehoen snik snotter. Oh my god, heb ik misschien een midlife crisis? Zou dat het zijn?
Ik laat het antwoord op laatst gestelde vragen in het midden en ga wijselijk verder met de laatste alinea van deze blog want ik ga afronden. Afgelopen twee weken ben ik in ieder geval lekker bezig geweest, ik heb nieuwe projecten opgezet, ben samenwerkingen aangegaan en… ben weer aan het schrijven 🙂  Wil je weten waar ik me mee bezig hou? Check het hier en hou me in de gaten want ik ben weer wakker en er komt nog veel meer aan!

Word in 5 stappen een Fit Girl (of Fit Mom)…

IMG_1635
Soms weet je even niet hoe je moet beginnen of hoe je verder moet. Je wil gezond en fit zijn maar het zit je allemaal niet mee. Hieronder 5 tips waarmee je een aardig eind komt om Fit Girl van de week te worden:

 

#1: PLAN JE WORKOUTS VOOR DE KOMENDE 7 DAGEN – NU!

Plan je trainingen in op je kalender of agenda en zorg ervoor dat je hierin geen concessies maakt. Als het lukt, probeer dan te trainen voordat je aan je dagelijkse werkzaamheden en verplichtingen begint. Het plannen van je workouts is cruciaal voor een fitte levensstijl.

#2: TROMMEL JE BFF OP OM SAMEN TE SPORTEN

Creëer voor jezelf verschillende vormen van verantwoording die je af moet leggen, in de vorm van een BFF bijvoorbeeld. Dit zal je erbij helpen om het traject af te maken, zelfs op de dagen dat je er geen zin in hebt. Uit onderzoek is aangetoond dat vrouwen die een trainingstraject volgen met een ‘buddy’ meer kans hebben op slagen. Zijn jouw vriendinnen niet in de mogelijkheid om met je mee te gaan? Het gebruik van een app voldoet ook als BFF 😉

#3: KONDIG JE DOEL VOOR DE KOMENDE 7 DAGEN PUBLIEKELIJK AAN

Wanneer je jouw doel bekend maakt (op Facebook bijvoorbeeld), vertel je eigenlijk aan de hele wereld dat je erin zal slagen! Als je iets echt wil, kondig het dan ‘en public’ aan. Hierdoor moet je (nog meer!) verantwoording afleggen en neemt de sociale druk toe. Klinkt misschien eng, maar zorgt er wel voor dat je resultaat gaat halen.

#4: ZUIVER JE KOELKAST, VOORRAADKAST EN KEUKENKASTJES VAN ONGEZOND VOEDSEL

Als je het niet in huis hebt, kun je het ook niet opeten! Een van de grootste problemen van het overstappen naar een gezonde levensstijl is de verleiding van ongezonde snacks. Doneer het aan de voedselbank of voer het aan de varkens maar zorg dat je het uit huis haalt! Out of sight, out of mind…

#5: VRAAG JE FAMILIE EN VRIENDEN OF ZE JE VERANTWOORDELIJK HOUDEN

Als Fitmom weet ik hoe moeilijk het is om gezond te eten terwijl iedereen thuis zijn eigen ding doet (en vooral eet). Vraag daarom om steun van je familie. Laat ze weten wat je doel is en waarmee ze je kunnen helpen en wat je moeilijk vindt. Vertel over de voordelen van een gezonde levensstijl. Als je kinderen hebt, adviseer ik je om de nadruk te leggen op gezondheid en niet zozeer te spreken over afvallen of gewicht. Kinderen nemen het beeld over dat wij van onszelf hebben, spreek daarom altijd positief en liefdevol over jezelf.

Okee fitties, nu kan niets je nog tegenhouden! Misschien is niet elke stap voor jou weggelegd en pas je liever het een en ander aan. Doe dat maar ga ervoor en laat me hieronder weten hoe het is gegaan. Succes! Toch hulp nodig met voeding of training? Klik hier!