Me versus de snert

IMG_1562

Fit voor het podium: 20 weeks out. Op 6 november doe ik mee aan de ironman & ironmaiden bodybuildwedstrijd. Volg mijn wilde avonturen in voorbereiding op de wedstrijd en lees mijn wekelijkse blog ‘Fit Voor Het Podium’.

De week is voorbij gevlogen. Hongerige momenten had ik net als vorige week nog steeds. Dat zal voorlopig ook niet weggaan, sterker nog het zal vaker voorkomen en erger worden. Daar heb ik voor nu gelukkig een remedie op gevonden. Zorg dat je week zo vol is gepland zodat je niet eens tijd hebt om over dat hongerige gevoel te kunnen nadenken. Meng dat met wat spanningen met je partner en een flinke scheut vermoeidheid (die zit trouwens standaard in mijn cocktailglas hoor), goed roeren en voilà: je hebt er weer een prepweek op zitten.

Merguez worstje

Het gaat mij allemaal veel te langzaam. Ik zie hele kleine verschillen rondom mijn taille, benen, billen en armen. Als het in dit tempo doorgaat ben ik in 2086 denk ik wel klaar voor de Ironman en Ironmaiden. Eigenlijk slaat het nergens op dat ik het te langzaam vind gaan want ik ben mijn prep in het ongewisse begonnen. Ongewisse ja. Dat vind ik een mooi woord. Toen ik drie weken geleden begon, wist ik niet precies wat mijn gewicht en vetpercentage waren. Ik ben gestopt met wegen en meten toen ik met gemak voor merguez worstje kon doorgaan wanneer ik mijn skinny jeans droeg. Er was niets ‘skinnies’ meer aan die jeans.

Daar doe ik het niet voor

Mijn laatste meting stamt af uit februari. Februari 2016, dat dan weer wel. Ik had zoiets van: ik gebruik die waarden gewoon, niet moeilijk doen en beginnen. Wegen en meten komt later wel. Professioneel hè? Maar 3 weken en een weging op mijn Tanita weegschaal later zou ik 0,5 kilogram zijn afgevallen op basis van die waarden uit februari. Okee. Maar liefst een hele halve kilo! Daar doe ik doe ik het natuurlijk niet voor. Ik wil meer, veel meer en ik wil het NU! Helaas laat mijn lichaam zich niet commanderen en bepaalt het zelf wel wanneer het iets wil. Om het geheel toch een béétje te monitoren heb ik afgesproken met mijn coach dat ik elke zaterdagochtend progressiefoto’s stuur en mezelf weeg.

Mindfuck

Op sommige dagen voel ik me heel slank en ga ik in crop top trainen. Op andere dagen vind ik mezelf moddervet en trek ik het liefst een grand foulard aan. Dan slaat de beruchte mindfuck toe. Ga ik het halen? Waar ben ik in godsnaam aan begonnen? Wie hou ik voor de gek, dit gaat me nooit lukken. Net als dat ik vorige week schreef dat ik commentaar van anderen om heb gezet naar iets positiefs en gebruik als brandstof om te preppen, doe ik dit nu ook maar dan met mijn eigen hersenspinsels. Ik block de gedachtes die voortkomen uit onzekerheid, zet mijn verstand op nul en eet weer een kippetje. Of een visje. Of een eitje. Of een walnoot. Of ik ga naar de sportschool.

Maar ik blijf gefocused, ik heb vertrouwen in mijn coach en in het proces. Het lichtelijk dwangmatig gedrag wat ik herken van mijn vorige preps is inmiddels ook in volle gang. Dat bestaat uit het bestuderen van dames wiens fysiek ik mooi vind. Onbekenden, bekenden, medecompetitors, noem maar op. De foto’s worden aandachtig bestudeerd door mij. Leve instagram!

 

Snert in de zomer

Zoals ik al aangaf ging de week dus vrij snel en zonder bijzonderheden, alleen op donderdagavond kreeg ik het ineens moeilijk. Misschien kwam dat doordat De Man zijn beroemde snert had bereid waarnaar het hele huis rook. Compleet met runderrookworst, kalfsstaart en zout vlees. Ja, Surinamers be like: we eten het hele jaar door snert, ook in de zogenaamde Nederlandse zomer. Het huilen stond me nader dan het lachen toen ik beduusd in de pan roerde omdat ik een oogje in het zeil moest houden tijdens het urenlange bereidingsproces. Ik sprak mezelf streng toe: “Kom op zeikstraal! Niet gaan janken! Pak een plastic bakje, doe er soep in en vries het in zodat je zaterdag bij je cheatmeal ervan kan slurpen.” De gedachte dat ik alsnog die heerlijke soep kon proeven op een gepland moment in plaats van tijdens een impulsieve emotionele hunkering naar comfort food deed me goed. 1-0 voor mij, de snert heeft verloren!

Ik ga niet janken!

FullSizeRender
Fit Voor Het Podium: 21 weeks out. Op 6 november 2016 doe ik mee aan de Ironman & Ironmaiden bodybuildwedstrijd. Volg mijn wilde avonturen in voorbereiding op de wedstrijd en lees mijn wekelijkse blog ‘Fit Voor het Podium’.

Okee, ik heb er nu 2 weken opzitten. De eerste week was peanuts. Alles is nog nieuw, leuk en spannend. Maar in de tweede week word ik al op de proef gesteld, ik krijg vaak trek vlak nadat ik heb gegeten. Aangezien ik elke 3 uur een maaltijd wegwerk, moet ik dus best lang wachten voor ik weer mag eten. Met een rommelende maag. Nog steeds goed te doen hoor, maar op een of andere manier is het leven leuker zonder trek.

Warming up

Ik probeer met alles wat er gebeurt zo luchtig mogelijk om te gaan, omdat ik weet dat dit helemaal niks is vergeleken met wat er nog komen gaat. En wat zijn nou 2 weken? This is just the warming up! Daarom word ik best bang als ik nu al een ‘ik-heb-zin-om-te-janken-want-ik-ben-zo-zielig’ drang voel opkomen. Dat heb ik afgelopen week namelijk al een paar keer gehad. Misschien heeft het er ook mee te maken dat ik ongesteld was en de grootste huilebalk ever ben?

KFC

De ergste ‘ik-heb-zin-om-te-janken-want-ik-ben-zo-zielig’ drang was toen De Man mij vroeg om een Share Box van KFC voor hem mee te nemen. Hij was al in standje relax en ik ging toch nog naar buiten. Ja, ik ging inderdaad nog naar buiten, namelijk naar de sportschool om keihard te trainen zodat ik over vijf maanden een bomb ass shape kan neerzetten! Maar ik ben de rotste niet, dus ik heb die gefrituurde kippetjes voor hem gehaald. Ik heb eraan geroken, heb ze netjes afgeleverd en ben daarna gaan trainen. En trots dat ik was op mezelf toen ik klaar was met trainen!

SM slaafje

Ik heb er zelf voor gekozen om een fitnesswedstrijd te doen. Daar hoeft niemand voor op te draaien door mij te ontzien met eten. Eet en drink gerust allemaal dingen voor mijn neus die ik niet mag maar wel lust. Smak erbij en praat erover. Dan sta ik erbij en kijk ernaar. En ruik eraan. Geen medelijden, daar word je hard van. Misschien was ik in mijn vorige leven een sm slaafje want ik als ik heel eerlijk ben vind ik het ergens diep van binnen een lekker gevoel om zo af te zien. DON’T JUDGE ME!

Ongestelde huilebalk

Aangezien ik tegen de hele wereld praat over mijn deelname aan een fitnesswedstrijd krijg ik daar natuurlijk ook reacties op. De meeste mensen reageren hartstikke enthousiast. Andere mensen bekijken mij van boven naar beneden en reageren met opmerkingen zoals: “Je zult er wel hard aan moeten trekken”, “Jij moet echt diep gaan” of “Wordt echt afzien”. Gegeven commentaar is hoogstwaarschijnlijk niet eens negatief bedoeld, maar op een of andere manier komen dat soort opmerkingen niet lekker aan bij mij. Dat heb je nou eenmaal bij huilebalken die ongesteld zijn.

Ik ben mij bewust van de punten waaraan ik moet werken. Ik heb geen typical off season shape want mijn vetpercentage is veel te hoog. Mijn benen zijn te groot en mijn schouders veel te klein. Maar ik geloof in mij. De opmerkingen heb ik ‘gebruikt’ om energie en inspiratie uit te halen als ik geen zin had om te trainen of als ik trek had. Ik zal er namelijk ook hard aan trekken, diep gaan en afzien, maar wel met succes. Daarom gaat deze huilebalk straks met een glimlach naar bed.

Ik ben het ZAT!

IMG_0273 (2)
Fit Voor Het Podium: 22 weeks out. Op 6 november 2016 doe ik mee aan de Ironman & Ironmaiden bodybuildwedstrijd. Volg mijn wilde avonturen in voorbereiding op de wedstrijd en lees mijn wekelijkse blog ‘Fit Voor het Podium’.

Yup. Ik heb er een klap op gegeven. De knoop is doorgehakt. Er wordt niet meer op twee gedachten gehinkeld. Waar ik het over heb? Over spreekwoorden. En over mijn deelname aan een fitnesswedstrijd, dit millennium nog.

Omdat dit, omdat dat

Al sinds begin 2015 neem ik me voor om mee te doen aan een fitnesswedstrijd in de Bodyfitnessklasse. Waarom heb ik dat dan nog niet gedaan???! Omdat ik geen geld had, omdat ik het te druk had, omdat ik te weinig tijd had, omdat ik net verhuisd was, omdat ik er nog niet klaar voor was, omdat ik geen goede coach had, omdat dit, omdat dat. Er was altijd wel iets was waardoor ik de focus er niet op kon leggen. Het excuus van de coach is overigens legitiem want goede betaalbare coaches liggen niet voor het oprapen. Maar nu ben ik het zat. ZAT. Ik moet en ik zal die wedstrijd dit jaar doen, al is het het laatste wat ik doe. Ik merkte namelijk dat ik niet meer normaal kon functioneren. Ik kon intens droevig worden bij de gedachte dat een wedstrijdvoorbereiding het allerliefste is wat ik wil doen terwijl ik met andere dingen bezig was. Ik kreeg het idee gewoon niet uit mijn systeem.

Zogenaamd bulken

Daarnaast liep dat zogenaamde bulken van mij de spuigaten uit. Ik puilde uit mijn broeken en mijn armen leken net van die Italiaanse hammen die in de winkel met een touwtje aan het plafond hangen. Tuurlijk, onder al dat vet zit spiermassa, maar daar zie je natuurlijk geen vetklep van als er een speklaag boven zit. Gewapend met een nieuwe coach, een nieuw eet- en trainingsschema en een te hoog vetpercentage ben ik vorige week begonnen. Het korte termijn doel is om mijn vetpercentage te verlagen.

Ironman & Ironmaiden 2016

Ik vertel aan iedereen die het horen wil dat ik mee ga doen aan Ironman en Ironmaiden op 6 november 2016. Ja en dan wordt het eng. Heel erg eng. Want als je hebt uitgesproken dat je iets gaat doen, moet je het ook echt doen. Geen weg meer terug, no lame excuses. Om de pressie te verhogen ga ik de komende 22 weken elke week een blog schrijven over mijn prep naar de wedstrijd toe. Tot nu toe hou ik me heel goed staande. Voor hoever dat gaat in week 1 van de 22 weken… Ik heb ooit voor hetere vuren gestaan want ik heb in 2014 al twee wedstrijden gedaan. Maar daar kan ik nu niet meer op teren. Ik moet mezelf weer bewijzen. Voor mezelf. Elke maaltijd, elke training, elk voedingsmiddel wat ik mezelf ontzeg omdat het niet op mijn eetschema thuishoort.

2300 calorieën

Cravings heb ik nog niet gehad. Je kunt daar pas echt wat over zeggen na een week of twee, zodra je lichaam aan het eetschema is gewend. Ik heb trouwens op woensdagavond wel alvast in gedachten mijn cheatmeal samengesteld voor in het weekend. Tja, that’s me. Het is in ieder geval niet zo dat ik op een noodrantsoen zit hoor, want ik schuif per dag nog steeds een slordige 2300 calorieën naar binnen. Het zijn in ieder geval minder calorieën dan voorheen en  exclusief alle lepels pindakaas, chocopasta, en andere extra’s die ik weg bulkte.

Op naar een lager vetpercentage!

 

Fit in de ramadan

ramadan

Het is bijna ramadan. Als je geen moslim bent of niet meedoet aan het vast festijn, zegt het je waarschijnlijk niet veel en pak je straks misschien een glas lekker koud water uit de koelkast. Deze blog heb ik op verzoek geschreven voor alle Fit Moslima’s, maar wie de djellaba past trekke hem aan! Sommige tips die ik je straks geef kun je ook toepassen als je niet vast. Daarnaast zijn mijn blogs natuurlijk gewoon vreselijk intrigerend om te lezen…

When the sun goes down…

Tijdens de ramadan wordt er 30 dagen niet gegeten tussen zonsopgang en zonsondergang. Did I already mention dat deze onthouding ook geldt voor seksen, drinken en roken? Nadat de zon is ondergegaan mag je alles weer doen. Nou ja, natuurlijk niet álles… Tijdens de iftar (eerste maaltijd na zonsondergang) worden de heerlijkste gerechten geserveerd. Van soep tot pastei, fingerlicking frituurgoodies, rijstgerechten, ambachtelijke koekjes, rijkelijk gevulde smoothies en nog veel meer. Alles met veel zorg en liefde bereid. Oh en ook met veel calorieën.

Voor jouw informatie

Als je een hele dag niet gegeten en gedronken hebt, kan het moeilijk zijn om gezonde keuzes te maken. Veel vrouwen zijn daarom bang om aan te komen tijdens de ramadan. Ze weten niet of ze nou juist wel of niet moeten sporten en zo ja; HOE ze moeten sporten. Misschien denk je nu bij jezelf: hoe weet jij nu hoe dat voelt, je vast niet eens! Nou, voor jouw informatie; ik heb ooit vier dagen achtereen gevast tijdens ramadan met een Marokkaanse vriendin van mij (ja dames, maar liefst vier dagen lang, hang de vlag uit!). Dat terwijl ik mijn groepslessen (spinning, zumba, bodypump, etc.) met evenveel passie en overgave als altijd gaf.

Vier dagen vasten

Zonder eten de dag doorkomen was goed te doen, in mijn dagen als Arme Niet Fitte Student heb ik dat namelijk weleens vaker gedaan. De dag doorkomen zonder drinken vond ik echter een heel ander verhaal, vooral tijdens het lesgeven. Het constante gevoel van een droge mond was niet prettig. Vier dagen is natuurlijk niets vergeleken bij een maand, maar ik weet in elk geval een beetje hoe het voelt. Iftar voelde als ultiem geluk. Het verbreken van het vasten bracht mij zo’n ongelofelijk fijn gevoel van saamhorigheid en harmonie met de mensen waarbij ik was. Zoetsappig, maar waar.

3 tips voor een fitte ramadan

Wanneer je aan het vasten bent, heb je minder energie en is het moeilijker om je te concentreren. Dat merk je wanneer je bezig bent op je werk, op school of bij andere activiteiten. Het energie- en vocht tekort kunnen invloed hebben op je prestaties. Hieronder geef ik 3 tips die je helpen om fit te blijven tijdens de ramadan en waardoor je het sporten en vasten verantwoord kunt combineren.

  1. Pas je trainingstijden aan

Probeer vlak voor of na de iftar te sporten. Het sporten vlak voor de iftar (circa 2 uur vooraf) kan dan zwaarder zijn omdat je al een hele dag achter de rug hebt. Bij het sporten na de iftar heb je meer energie en zal het makkelijker gaan. Nu kan ik me goed voorstellen dat voor of na de iftar sporten niet altijd mogelijk is omdat je op dat tijdstip boven 6 pannen met eten staat te roeren of omdat de sportschool dicht is. Een alternatief is om zo vroeg mogelijk in de ochtend te sporten. Op die manier maak je het meest efficiënt gebruik van de energie die je met je laatste voeding hebt binnengekregen.

 

  1. Pas de intensiteit en duur van je training aan

Het is verstandig om anders te trainen dan je normaalgesproken doet omdat je voeding niet optimaal is waardoor je zwakker bent. Beperk je training daarom tot maximaal 60 minuten en train minder zwaar. Pak bijvoorbeeld wat lichtere gewichten als je krachttraining doet of train minder lang tijdens een cardiosessie. Een te zware training kan ervoor zorgen dat je te veel vocht verliest waardoor je een beroerd gevoel krijgt. Daarnaast ben je minder geconcentreerd waardoor het risico op blessures toeneemt. Wees zuinig met je energie, vooral als je ‘s ochtends sport want je kan je energievoorraad pas weer na zonsondergang aanvullen.

  1. Eet verstandig
  • Eet rustig; neem kleine happen en kauw goed om buikpijn te voorkomen.
  • Zorg ervoor dat je goed drinkt. Beperk het drinken van dranken waar cafeïne in zit want daarmee onttrek je vocht aan het lichaam. Als je na de iftar gaat sporten, kun je kiezen voor een sportdrank waaraan een beetje zout is toegevoegd. Het vocht wordt daardoor beter vastgehouden in het lichaam.
  • Eet niet te veel, als je teveel calorieën eet wordt dit opgeslagen als vet.
  • Zorg voor licht verteerbare voeding met weinig vet. Pas dus op met gefrituurde gerechten, bladerdeeghapjes en gerechten waarin veel olie of boter is verwerkt.
  • Varieer met het eten van snelle en langzame koolhydraten. Eet in ieder geval voldoende volkorenbrood, volkoren pasta’s, zilvervliesrijst, peulvruchten of aardappelen. De koolhydraten uit pasta’s, rijst en aardappelen komen nog langzamer vrij als je ze koud eet;

Ramadan Mubarak!