Mens Met Pik

IMG_0527

Ik ben boos! Ik ben zo boos, ik kan wel een glazen theepot stukgooien tegen de muur. Vooral als het de lievelingstheepot van De Man is.

Zojuist hebben De Man en ik een heftige woordenwisseling gehad. Met als resultaat dat ik zijn nek wel om kan draaien. Wanneer dat gebeurt, verandert hij op slag in een afstandelijk ‘Mens Met Pik’ in plaats van ‘De Man’. Inclusief al zijn horkgenoten. Ze zijn op zo’n moment niet eens een lidwoord waard. Excuses voor mijn taalgebruik, maar voor dit soort volk is grof geschut benodigd.

Want wat kan Mens Met Pik De Vrouw toch drijven. Drijven tot waanzin. Maar deze feminist laat zich niet gek maken. Want dat ben ik namelijk al. Nooit en te nimmer zal ik onder het juk der hufters gebukt gaan want de amazone in mij wordt bij het minste of geringste -in mijn ogen- ongepast gedrag direct geactiveerd. Compleet voorzien van pijl en boog en paard. Uiteraard is dat paard een merrie.

Alles wat ooit leuk en geweldig was aan De Man is net zo snel verdwenen als mijn platte buik na de decembermaand. Ter vervanging worden al zijn flaws in vol ornaat belicht en vervolgens vermenigvuldig ik die met vier. En stom dat ie dan is! Het is algemeen bekend dat De Vrouw en Mens Met Pik als dag en nacht van elkaar verschillen. De simpele zielen moeten klaarblijkelijk toch elke keer opnieuw bewijzen dat ze ondergeschikt zijn aan de sympathieke en vredelievende schepsels met mooie rondingen in plaats van een lelijke uitstulping tussen de benen. En waarom? Joost mag het weten. Ik bedoel: Mens Met Pik mag het weten.

Mannen komen van Mars en vrouwen komen van Venus, zo luidt het gezegde. In het Surinaams hebben we trouwens ook zo’n soort gezegde. Nou ja, het is niet helemáál hetzelfde maar het bevat wel het woord ‘mars’. En als je het tegen een Surinaams Mens Met Pik zou zeggen, worden de verschillen tussen beide geslachten nog eens extra benadrukt. Vooral op het gebied van communicatie.

Omdat we anders in elkaar zitten, begrijpen we elkaar niet en zal dat volgens mij ook nooit gebeuren. Zolang er maar met elkaar gecommuniceerd wordt. Via het stukgooien van theepotten, het onwillekeurig gebruik van gezegdes met ‘mars’ of door het schrijven van een blog over Mens Met Pik.

Stiekem gluur ik van achter mijn laptop naar Mens Met Pik en bedenk me dat hij er niets aan kan doen dat hij zo in elkaar zit. Misschien is het tijd om de strijdbijl te begraven. Want eerlijk is eerlijk; ik kan soms niet mét, maar zeer zeker niet zonder. Ook al plak ik hem van tijd tot tijd het liefst een dagdeel achter het behang, ik ben gek op hem. En aangezien ik van het sterke geslacht ben, zal ik de meest wijze zijn en het goed maken. Maar alleen omdat ik het vervelend vind als hij fout zit en we daarom ruzie krijgen. Okee dan, en omdat hij er sexy uitziet als hij boos is.

I love Bodybuilding

FullSizeRender

Ik vergeet nooit hoe ik na het zien van mijn eerste fitnesswedstrijd verbouwereerd naar buiten liep. Knipperend met mijn ogen tegen het felle daglicht hapte ik naar zuurstof en zag ik de ene na de andere spiergroep in flex voorbij komen op mijn netvlies. Ik moest mezelf zien te neutraliseren…

Want je zal er maar van houden. Van bijna obsessief bezig zijn met voeding, zware trainingen voorzien van hard gekreun en daarna het gevoel dat bus 38 over je heen is gereden. De een houdt van salsa en taarten bakken, een ander van partnerruil en Justin Bieber. En ik? Ik hou van bodybuilding! Dat wil trouwens niet zeggen dat ik geen Belieber ben hoor, ik vind Bodybuilding gewoon leuker.

Het begon allemaal in 2006. De sportschool waar ik destijds werkte, Woman’s World, organiseerde een amateur fitnesswedstrijd waaraan ik meedeed. Desiree Dumpel was onze coach, geen onbekende uit de bodybuildingwereld (google maar). Zij maakte voor alle deelnemers een trainings- en een voedingsschema en zorgde ervoor dat we van bikini’s en poseerlessen werden voorzien. Het was in deze periode dat ik kennis maakte met een vreemde doch enerverende sensatie die door mijn lijf gierde. Het smaakte naar meer.

Maar zoals circa 71% van de dingen in mijn leven, liep het anders. Ik werd zwanger, verzwolg in mijn moederrol en in mijn werk en besteedde verder geen aandacht meer aan de bodybuilding. Totdat ik de King Size champignon die boven mijn broek uitstak zat was. Ik wilde afvallen en terug naar het lichaam voordat ik een kind had geworpen. Als stok achter de deur besloot ik om mee te doen aan een professionele fitnesswedstrijd en ik schakelde mijn good old coach weer in.

Afvallen is me gelukt. En meedoen aan een fitnesswedstrijd is me uiteindelijk ook gelukt. En ik kan met trots zeggen: NAILED IT! Er staat namelijk een big ass beker bij mij thuis omdat ik de eerste plaats heb behaald in de bikiniklasse 35+ van de Flexcup 2014 (nu bekend als SAP Cup). Inmiddels heb ik 3 keer op het podium gestaan, ben ik naar aardig wat wedstrijden geweest en wil ik dit jaar het podium weer op in de Bodyfitness klasse (groter en breder dan de bikinidames).

De meeste mensen knikken beleefd en luisteren aandachtig als ik vertel over bodybuilding, maar ik krijg soms het idee dat ze me niet begrijpen. Of ze begrijpen me juist heel goed, maar denken liever aan de geraspte kaas die nog gekocht moet worden voor de spaghetti Bolognese vanavond.

Dat sommige mensen mij niet begrijpen, maakt mij niets uit. Als ik het maar begrijp. En ik begrijp die kriebels in mijn buik wanneer ik nieuwe lijnen ontdek op mijn benen. Ik begrijp de opkomende tranen die ik moet tegenhouden wanneer mijn geplande training op het spel komt te staan omdat er iets tussen komt (ja, ik ben een huilebalk, laat me). Of als ik om 06.45 uur koolvis sta te bakken met een origami kop omdat ik gisteren niet heb geprept. Ik begrijp het maar al te goed want I love bodybuilding and bodybuilding loves me.

De wedergeboorte van een blogbabe

De wedergeboorte van een blogbabe

Het is een hele tijd geleden dat ik de digitale pen heb gepakt om een en ander te noteren. Hm… nee, dat klopt niet en laat ik het nieuwe jaar vooral niet beginnen met leugens. De digitale pen is altijd aanwezig geweest in mijn cyberklauwtjes, alleen zijn de stukken tekst die eruit voort zijn gekomen nooit afgemaakt en gepost. Dus vandaar dat jullie zo lang niets van mij gelezen hebben.

Want ik was zó ont-zet-tend druk. Ook al heb ik net als Beyoncé 24 uur in een dag. Die sneller voorbij lijken te gaan dan ooit. En juist dat snelle verloop van de dagelijkse uren heeft mij doen inzien dat de dingen die je echt leuk en belangrijk vindt tijd moeten krijgen. Dus naast het trainen in de sportschool, gezond eten en cheaten in het kwadraat tot de vierde macht, krijgt bloggen een ereplaats op mijn bucketlisttribune.

Uitgerust met een nieuwe digitale pen en notitieblok (lees: Evernote, Wunderlist en roodgelakte nagels) ga ik ervoor. Ik ben terug van bloggeweest! Je zult je waarschijnlijk afvragen waar ik al die tijd ben geweest en wat ik zoal heb uitgevoerd. Nou, ga er maar eens even goed voor zitten of zoek steun bij de dichtstbijzijnde muur, want: IK HEB EEN MAN IN MIJN LEVEN! Hang de vlag uit en bel Hart Van Nederland want deze oude vrijster heeft er één binnengehaald en ruim 100 kilo schoon aan de haak geslagen!

Sterker nog, ik heb De Man in mijn leven gevonden en ik ben zo gelukkig. De Man en ik wonen nu samen in een rijtjeshuis in een keurige wijk op stand iets buiten Rotterdam. En ik heb een upgrade gemaakt van single fitmom naar huisvrouw annex kantoorkenau met 3 kinderen die ook nog Ladies Only Trainer is. Nu ik dit noteer in mijn digitale notitieblok onder mijn roze tabblad vraag ik me eigenlijk af of het wel een upgrade is, maar goed.
Het is af en toe best pittig, want als iedereen thuis is, bestaat ons huishouden uit 5 personen. En die personen moeten allemaal eten, hebben allemaal vuile was en laten allemaal weleens wat spullen slingeren. Het merendeel ervan moet zelfs nog ingestopt worden (ook al zijn ze stoer en vertonen ze haantjesgedrag). Maar ik geniet met volle teugen van het bruisende gezinsleven. Tien jaar geleden had ik trouwens bij de vorige zin liever ‘nachtleven’ ingevuld i.p.v. ‘gezinsleven’.

Ja, mijn mond viel er ook van open hoor. Maar ik ben nog steeds dezelfde. Die chick met een onnoemlijke drang om flexend het podium op te gaan bij een fitnesswedstrijd in de Bodyfitness categorie. Die chick die haar mond vol propt met M&M’s met pinda’s, slagroom, wafel en Nutella en er dan al smakkend een a capella twerk in de keuken uit gooit. Die chick gaat vanaf nu dus vaker bloggen. Elke week zelfs. For the blogbabe has reborn!